Ey nefis! Eğer şu dünya hayatına müştaksan(aşıksan), mevtten(ölümden) kaçarsan, katiyen bil ki, hayat zannettiğin hâlât, yalnız bulunduğun dakikadır. O dakikadan evvel bütün zamanın ve o zaman içindeki eşya-i dünyeviye, o dakikada ölmüştür. O dakikadan sonra bütün zamanın o dakikada hiçtir. Demek, güvendiğin hayat-ı maddiye yalnız bir dakikadır; hattâ,bir kısım ehl-i tetkik, "Bir âşiredir, belki bir ân-ı seyyâledir" demişler

Mâdem böyledir; hayat-ı maddiye-i nefsiyeyi bırak, kalp ve ruh ve sırrın derece-i hayatlarına çık, bak: Ne kadar geniş bir daire-i hayatları var! Senin için meyyit(ölmüş) olan mâzi, müstakbel(gelecek), onlar için hayydır, hayattar ve mevcuddur.
Ey nefsim! Mâdem öyledir, sen dahi kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki:
"Fânîyim, fânî olanı istemem; âcizim, âciz olanı istemem.
Rûhumu Rahmân’a teslim eyledim, gayr istemem.
İsterim, fakat bir yâr-ı bâkî isterim.
Zerreyim, fakat bir Şems-i Sermed isterim.
Hiç ender hiçim, fakat bu mevcudâtı birden isterim."

çok güzell

eyvAllah..

ne güzell bi resim ellerime sağlık

evet.rabbimiz heran yaratış halindedir.ayeti bunu açıklar.
heran ölüp yine diriliyoruz.aslında "hiç" oluyoruz.bunun için ölmek diye bir kavram degil buradaki.
eğer rabbim devamlı surette yaratmasa eşyayı ...
eşya sadece "vehim his" deresinde vardır esasen.imam rabbani "dışarıda ALLAh ın zatından başka birşey yoktur aslında" diyor.algılarımız bizi bize var gösteriyor.

www.maddeninardindakisir.com sitesinde (harunyahya) bu konuda birşeyler yazmış.dileyen orayada baksın.