Gözlerınde yaslar hic bıtmez,
tebessüm ve gülümseme dururken.
ellerinde sılahlar hıc düsmez,
cicekler ve karanfiller dururken...


YÜREKLERİNDE HEP SIZI VE ACI,
sevgi ve mutluluk dururken.
Kulaklarında dınmez acıların cıglıgı,
sevgıye daır sözler dururken dınleyecek....


gel ey sende hüzünlere bogulan KARDESIM
safaklarda bekler gözün bılıyorum.
belkı bır tutam sevgı yollayan olur,sana uzaklardan,
belkı senı seven bırı gelır cok uzaklardan...


bılıyorum hep hasretsın bır cıft sevgı sözüne,
VE aglamadan gececek bır güzel güne..
ben senı anladıgımı düsünüyorum KARDESIM
ama bılıyorumkı kendımı kandırıyorum,
VE BILIYORUMKI BEN SENIN GIBI ASLA ACI CEKMIYORUM
KAFIR ZULMU ALTINDA EZILEN EY DIN KARDESIM

alah razı olsun,,
sıkıztılarımızın ne kadar hafif olduğunu gösteren düşündürücü bir şiir olmuş,
paylaşım için teşekkürler...

düsünmek demek sadece kendını kandırmak demektır.ama aslında bunu bıle yapamayanlar ,yanı düsünemeyenler bıle varkn ınsan onada razı olyor...kimin gülmeye ıhtıyacı yokkı,v ve sevmeye kımın hakkı yokkı...cok sükür bız bunları yasayabılecek rahatlıktayız, ama onların ne rahatı,ne yasantıları var...aramızda DÜNYALAR KADAR FARK VARKEN , BIZ HALA HALIMIZDEN MEMNUN DEGILIZ...VAY BE DÜNYA BU KADAR ALDATICI VE BIZLER BU KADAR KÖR VE bencılız......daha ne olsunkı......