O Karanlik Geceler
Sessizligin hükmü sürdügü sokaklar...
Basibos bir gölge gecer pencerenin altindan.
Sen hayatin bittigini zannedersin,
Halbuki hayat yeniden baslar,
Batan günesin ardindan....
Yalnizligin ne demek oldugunu bilirmisin?
Dipsiz bir kuyu gibidir, farkedemezsin.
Hafizanda sorular, kelimeler, heceler,
Dostundur, sirdasindir o karanlik geceler...
Yagmur sularinin biriktigi o parke yollarda,
O daracik yollarda yürümeye baslarsin,
Göz gözü görmez.
Düsünecek hicbirsey bulamazsin.
Yalnizca mazide sorulmus bilmeceler,
Bilmecenin cevabidir o karanlik geceler...
Vakit gece yarisi... Lambalar tek tek sönmeye baslar.
Sönen her lambayla sen yalnizliga gömülürsün.
Hafif esen bir rüzgar, agaclarda serceler,
Damarindir, kanindir o karanlik geceler....
Zaman gecsin diyerek sayarsin yildizlari,
Bir asir gibi gelir o gecenin sabahi.
Gözlerin bosluklarda ümitsizce gezerken.
Sabah olmaz sanirsin
Ve üstelik, yalnizsin.
Bir yere otursanda her an o düsünceler
Dikenindir, gülündür, o karanlik geceler...
Uykusuzluk örtü gibi sarar bedenini,
Göz kapaklarin uyusur.
Korkma, alisirsin sabah olmadan.
Safak sökmüs, günes dogmak üzere,
Hayalinde sümbüller, cicekler, cicekciler,
Ekmegindir, asindir o karanlik geceler....
Dursun Ali Erzincanli
Sessizligin hükmü sürdügü sokaklar...
Basibos bir gölge gecer pencerenin altindan.
Sen hayatin bittigini zannedersin,
Halbuki hayat yeniden baslar,
Batan günesin ardindan....
Yalnizligin ne demek oldugunu bilirmisin?
Dipsiz bir kuyu gibidir, farkedemezsin.
Hafizanda sorular, kelimeler, heceler,
Dostundur, sirdasindir o karanlik geceler...
Yagmur sularinin biriktigi o parke yollarda,
O daracik yollarda yürümeye baslarsin,
Göz gözü görmez.
Düsünecek hicbirsey bulamazsin.
Yalnizca mazide sorulmus bilmeceler,
Bilmecenin cevabidir o karanlik geceler...
Vakit gece yarisi... Lambalar tek tek sönmeye baslar.
Sönen her lambayla sen yalnizliga gömülürsün.
Hafif esen bir rüzgar, agaclarda serceler,
Damarindir, kanindir o karanlik geceler....
Zaman gecsin diyerek sayarsin yildizlari,
Bir asir gibi gelir o gecenin sabahi.
Gözlerin bosluklarda ümitsizce gezerken.
Sabah olmaz sanirsin
Ve üstelik, yalnizsin.
Bir yere otursanda her an o düsünceler
Dikenindir, gülündür, o karanlik geceler...
Uykusuzluk örtü gibi sarar bedenini,
Göz kapaklarin uyusur.
Korkma, alisirsin sabah olmadan.
Safak sökmüs, günes dogmak üzere,
Hayalinde sümbüller, cicekler, cicekciler,
Ekmegindir, asindir o karanlik geceler....
Dursun Ali Erzincanli
