Hasan Basri Hazretleri buyuruyur ki: "Bir gün Basra Sokaklarında abid bir genç ile dolaşırken ansızın bir tabibe rastladık. Bir kürsi üzerinde oturmuş, etrafında erkek, kadın ve çocuklardan kalabalık bir cemaat var. Her biri kendi hastalığın ayarayacak bir ilaç soruyordu. Yanımdaki genç irşad maksadı ile ileri geçerek: "Ey tabip! Yanınızda günah illetine uğrayanlara şifa verecek bir ilacınız var mı?" dedi. Hekimin kemal-i hayretle elini başına koyup düşündüğünü gördük sonra içlerinden divanelerden biri:


"Erenler biraz dinlerseniz oderdin devasını şöyle tarif edeyim:


Tevbe kökünü, istiğfar yaprağı ve tevazu dalları şile karıştırıp gönül havanına koyarak, haya suyunu üzerine döküp, tevhid tokmağı ile güzelce dövmeli. İnsaf eleğinden geçirip göz yaşı ile pişirip, muhabbet balından katarak, şükür kasesine doldurup reca yelpazesiyle soğutup, hamd ve kanaat kaşığı ile gece gündüz yemeli. :Günah illetine tutulanların devası budur" der. Allah ehli olan yanındaki cemaata dönerek:


"Ehl-i irfanım deye kimseyi tan etme sen

Defter-i irfana sığmaz söz gelir divaneden" der.



islamvetasavvuf.org

Çok çok anlamlı bir paylaşım Allah razı olsun

Teşekkür ederim yorumun için nurun nisa ,Allah senden de razı olsun.

Hikayenin Beyazıd Bestami ve deli arasındaki varyasyonu da dikkate değerdir...Yani, hikaye özü itibarı ile aynı olsa da, isimler anlatıdan anlatıya değişiyor...Eminim ki bir başka versiyonunda mutlaka İmam-ı Azam vardır...!!!

İsimler farklı da olsa önemli olan kıssadan hisseden alınacak derstir.

ALLAH CC. RAZI OLSUN GÜZEL BİR PAYAŞIM OLMUŞ

<#thank#>