BİR TANE PİRİNÇ

Beş yaşında idim. Babaannem rahmetli,pirinç ayıklıyordu. Bir tane yere
düştü.Babaannem eğildi,aramaya başladı. Sağa bakıyor, sola bakıyor, bulmaya
çalışıyor. Çocukluk iste,'aman babaanne dedim. Bir pirinç tanesi için bu kadar caba harcamaya,yorulmaya
değer mi?' Rahmetli ilk defa sertleşti bana karşı, öfkeyle doğruldu. 'Sen oturduğun yerden ahkâm
kesiyorsun, ' dedi. 'Hiç pirinç üretilirken gördün mü? İnsanlar ne kadar zorluk çekiyorlar. Bir pirinç
tanesinde kaç insanin göz nuru, alın teri, emeği, çilesi var biliyor musun?' Utancımdan kıpkırmızı olmuştum.

BİR TANE İĞNE

Aradan yıllar geçti. Hukuk Fakültesinde öğrenciyim. Alain'in proposlarini okuyorum. Birden irkildim.
Babaannemi hatırladım. Alain, bir insan yerde bir iğne görüp de eğilip almazsa,bütün uygarlığa karşı
ihanet etmiş olur diyordu. İlave ediyordu. Bir iğnenin üretiminde binlerce insanin alın teri, göz nuru, el
emeği vardır diyordu.

BİR TANE JİLET

On dokuz yıl evveldi. Stockholm'e gitmiştim. Bir otele indim. Geceydi.
Sabahleyin, traş olmak için lavaboya gittiğimde, aynanın yanında ilginç bir not gördüm.
Lütfen diyordu, traştan sonra jiletinizi çöpe atmayın. Yanda bir kutu var,oraya bırakın. Bir tek jiletle
dahi olsa, İsveç çelik sanayisine yardımcı olun.Doğrusu hayretler içinde kaldım. Çocukluğumdan
beri çelik eşya denince akla İsveç çeliği gelir. Birçok eşya üzerinde 'İsveç çeliğinden yapılmıştır' diye
yazardı. İste o ülke, kullanılmış bir tek ufacık jiletin bile çöpe gitmesini istemiyor, ona sahip çıkıyor,gelen
turistlere rica yollu uyarıda bulunuyordu.

KULLANMADIKLARINIZ

İsviçre'de zaman zaman, belli periyotlarda, radyolar, televizyonlar, bir haberi duyurur.
Şu tarihte, su saatte, adamlarımız gelecek. Siz lütfen hazırlığınızı yapın.
Okumadığınız,ilgilenmediğiniz,kullanmadığınız ne kadar kitap,dergi, gazete varsa, kâğıt, ambalaj,kutu
varsa, velev ki, bir ilaç prospektüsü dahi olsa, kapının önüne koyun.
İsviçre'nin kalkınmasına yardımcı olun. Fazla ağaç ziyanına engel olun.

JAPONYA NASIL KALKINDI?

Japonlar son derece sade, basit,yalın mütevazı yasayan insanlardır. Evlerini mobilya ile eşya ile
dolduranlar Japonlara göre ruhen tekamül edememiş , hayatın manasını anlayamamış , zavallı kimselerdir.
Böyleleri ile, zavallı, evini mezat salonuna çevirmiş diye eğlenirler. Bir insanin gösteriş için eşyanın esiri olması ne kadar acıdır. Vaktiyle Japon ekonomisi bir darboğazdan geçiyor. İç borçlar,dış borçlar
gırtlağı aşıyor. Zamanın başbakanı meclisi toplar. Kürsüye çıkar. Durumu olanca açıklığı ve
tehlikeleri ile anlatır ve su andan itibaren der, Tanrı şahidim olsun ki, Japonların iç ve dış
borçları son kuruşuna kadar ödenmeden, pirinçten başka bir şey
yemeyeceğim. Su üstümdeki elbiseden başka elbise giymeyeceğim. Dediklerini yapar, en üstten en alta
bir israftan kaçınma kampanyası açılır. Japonya bütün
borçlarını öder. Bu durumun toplumun bütün kesimlerini, tek istisna olmadan kapsadığını
söylemeye gerek yok. Geçenlerde Japon imparatorunun sarayını
gördüm. Yarabbim, ne kadar sade, ne kadar mütevazı, ne kadar gösterişten uzak...

Gerekmediği halde elektriği yakmakla, Suyu
kapamadan bos yere akıtmakta, Gece çamurlu
ayakkabılarımızı temizlemeden yatmakla, Yemek
yediğimiz kapları yıkamadan bırakmakla biz de
zalimler sınıfına geçmiyor muyuz?

Hayat çok ince, akil almaz incelikte ipliklerle
örülmüştür. Her şey o kadar birbirine bağlıdır ki,
İlkokul okuma kitabımızdaki bir sözü hiç unutmadım.

Bir mıh bir nalı kurtarır.
Bir nal bir atı, bir at
bir komutanı, bir komutan bir orduyu,
bir ordu bir ülkeyi kurtarır diyordu..

Maddi durumumuz ne olursa olsun,
ister zengin olalım,
ister fakir, hepimiz çok dikkatli olmak
zorundayız. Bunda parayı da, maddiyatı da aşan
büyük bir edep ve incelik vardır.

tasarruf konusu daha güzel anlatılamazdı.. .......ALLAH bu anlayışı bizlerede nasib etsin inşallah...bu konuda sadece devletin üstüne yüklenmemek gerekir diye düşünüyorum ...sivil toplum kuruluşları ve halkın çaba sarfetmesi lazım... mesela forumca bir kampanya da başlatabiliriz ....bu konu ile ilgilenen arkadaşlar varsa bir ilk başlatabilirler ....geri dönüşüm ile ilgili ...bilgileri olan bizlerle paylaşabilir ...

Allah razı olsun nasreddin hoca ...

---

aklıma pirinç pilavını yapmayı öğrendiğim yıllar geldi...yıkarken lavaboya ve yerlere dökülen pirinçler...

---

saygılar ...

benim annemde derki suyu çok açtığımız zaman;'gölde bile abdest alıyosan dahi israf etmiyeceksin'...
velhasıl bu şekilde zengin olunuyomuş kalkınılıyomuş....

<#thank#>

ALINTI

'Sen oturduğun yerden ahkâm
kesiyorsun, ' dedi. 'Hiç pirinç üretilirken gördün mü? İnsanlar ne kadar zorluk çekiyorlar. Bir pirinç
tanesinde kaç insanin göz nuru, alın teri, emeği, çilesi var biliyor musun

İnsanlar için söylemesi kolay geliyor bazen..Düşünmeden taşınmadan.Bırakıveriyorlar kelimeleri..Söyleyen çocuk olsada burada çoğu zaman büyükler de yapıyor aynı şeyi.

ALINTI

beri çelik eşya denince akla İsveç çeliği gelir.

Bak bunu bilmiyordum ben gerçekten öyle mi?

ALINTI

Hayat çok ince, akil almaz incelikte ipliklerle
örülmüştür.

Her şey bir şeye sebep oluyor gerçektende..azen düşünüp irdeleyince o ipliklerin ucundan tutmakta mümkünleşebilir.

ALINTI

Bir mıh bir nalı kurtarır.
Bir nal bir atı, bir at
bir komutanı, bir komutan bir orduyu,
bir ordu bir ülkeyi kurtarır diyordu..

İşte buda yukarıdaki iplik mevzusuna güzel bir örnek olmuş.

Allah razı olsun!