Hasbiye risalesinde,yani 4. şua'da 6. mertebenin 2. bürhanının 4. noktasında, "Mesela imanın güzelliği ve hakikatin güzelliği, ve nurun hüsnü ve çiçeğin hüsnü ve ruhun cemali ve suretin cemali ve şefkatin güzelliği ve adaletin güzelliği ve merhametin hüsnü ve hikmetin hüsnü ayrı ayrı oldukları gibi., Cemil-i Zülcelalin nihayet derecede güzel olan Esma-i Hüsnasının güzellikleri dahi ayrı ayrı olduğundan, mevcudatta bulunan hüsünler ayrı ayrı düşmüş..

Burada hüsün cemal ve güzelliğin ayrı ayrı kullanılmasının hikmetini merak ettim? Şimdi hüsün daha somut güzellikler için desem pek uymuyor, çünkü hikmet merhamete göre soyut kalıyor ve suret dahi ruha göre somut düşüyor.. O zamanda işin içinden çıkamıyorum, acaba üstad burda bir maksat gütmüşmüdür, ki biz derslerde böyle çoğu kez aynı manaya geldiği halde farklı yazılan şeylerden değişik şeyler kastettiğini müşahede etmiş idik.. Cevaplarınızı bekliyorum... [font=Century Gothic]

Soruma cevabı buldum risale forumdaki bir abimin yardımıyla çok şükür.. Paylaşmak istiyorum..

Elhamdülillah 6.mertebeyi baştan okuyunca, kastedilen manayı bi parça anlayabildim.. Baştan okuma fikrinide sizden aldım çok değerli abim , Allah razı olsun ebeden daima.. Çıkış noktalarım altını çizdiğiniz yerlerle bire bir uygun, bunuda sonradan farkettim, tevafuk oldu, ve böylece çok derin bir tefekkür oldu..

Bütün maddî güzellikler kendi hakikatlerinin ve mânâlarının mânevî güzelliklerinden ileri geliyor. Ve hakikatleri ise, esmâ-i İlâhiyeden feyz alırlar ve onların bir nevi gölgeleridir

Fakat nasıl ki, Vâcibü'l-Vücudun Zât-ı Akdesi, başkalara hiçbir cihette benzemez ve sıfatları mümkinatın sıfatlarından hadsiz derece yüksektir. Öyle de, onun kudsî cemâli, mümkinatın ve mahlûkatın hüsünlerine benzemez, hadsiz derecede daha âlidir.


Malûmdur ki, her şeyin hüsnü kendine göredir; hem binler tarzda bulunur ve nevilerin ihtilafı gibi güzellikleri de ayrı ayrıdır.


Meselâ, gözle hissedilen bir güzellik,
kulakla hissedilen bir hüsün bir olmaması
ve akılla fehmedilen bir hüsn-ü aklî,
ağızla zevk edilen bir hüsn-ü taam bir olmadığı gibi; kalb, ruh ve sair zâhirî ve bâtınî duyguların istihsan ettikleri
ve güzel hissettikleri güzellikler,
onların ihtilâfı gibi muhteliftir.

Meselâ, imanın güzelliği ve hakikatın güzelliği ve nurun hüsnü ve çiçeğin hüsnü ve ruhun cemâli ve suretin cemâli ve şefkatin güzelliği ve adaletin güzelliği ve merhametin hüsnü ve hikmetin hüsnü ayrı ayrı oldukları gibi; Cemîl-i Zülcelâlin nihayet derecede güzel olan Esmâ-i Hüsnâsının güzellikleri dahi ayrı ayrı olduğundan, mevcudatta bulunan hüsünler ayrı ayrı düşmüş.

Eğer benim gibi merak eden kardeşlerim varsa, benim anladığım odur ki;Üstad izafi olanı, güzellik ve hüsün ile, mutlak olanıda cemal, yani kişilerin bakışlarına göre değişmeyecek olanıda cemal ile ifade etmiş.. Ayrıyetten güzellik kelimesini daha çok kavramlar üzerinde kullanmış, cüz'i ve izafi güzellikler için hüsün, yine cemalin tam tecelli ettiği hakikatlerdede cemali kullanmış.

Yalnız-seyyah abimizinde dediği gibi bunlardan ziyade burda anlatılan mana,hakikat öyle güzel öyle hüsünlü öyle cemalli ki, herşeyden önce gerçekten bunu tefekkür edebilmek önceliğimiz olmalı..

ALLAH c.c razı olsun kardeş emeğinize sağlık.RABBim ilimde derinleştirsin, ilmiyle amel eden kullarından eylesin iNŞAALLAH.güzel bir konu araştırdığınız içinde ayrıca çok teşekkürler.RABBim yar ve yardımcınız olsun.ALLAH'a emanet olun


Selam ve duayla

Cümlemizden razı olsun, hayatımızı rızasını kazanmaya vesile eylesin.. Bunlar ne kadar güzel dualar ne güzel temenniler böyle.. Bu güzel dualarınızı Rabbim siz ve diğer kardeşlerim içinde kabul eylesin. Amin amin amin..

Selam,

Yukarıdaki bilgilerden, hayatmızda kullanacağımız pratik bilgi nedir, kavrayamadım...

alıntı-Yalnız-seyyah abimizinde dediği gibi bunlardan ziyade burda anlatılan mana,hakikat öyle güzel öyle hüsünlü öyle cemalli ki, herşeyden önce gerçekten bunu tefekkür edebilmek önceliğimiz olmalı..

Hakikatin çok güzel olduğunu tefekkür edelim, fakat hangi hakikati?

Mutlak hakikati mi? O Allahtır.

Evrenin hakikatini mi?

Hayatın hakikatini mi?

İnsanın hakikatini mi?

Erkeğin yada kadının hakikatini mi?

Kendi hakikatimizi mi?

Hakikatin hakikatini mi?

Tefekkür edilmesi gereken güzelliğin hakikatidir sevgili cah kardeşim.. Aynı zamanda ilmî varlıın realitesi, esma-ı ilahiyenin hakikatidir.. Güzellik hakikatide mutlak bir hakikattir,ihatası zaman ve mekan kaydına tabi değildir.. Güzele ayine olan herşey geçici olsada, ve aynalar o güzelliği kendine göre yansıtıyor olsa ve burda bir izafiyet söz konusu olsada Cemal hakikati mutlak bir hakikattir..

Benim burda sorduğum soru Üstad neden aynı cümle içinde Cemal, hüsün ve güzellik diye ayırmış.. Üçünede baktığımızda güzellik demek oluyor,( tabi kelimelerin etimolojisini bilmiyoruz, sözlükteki anlamı kastediyorum), arada bir fark var mı diye sordum, sonra tekrar tekrar baştan sona okuyunca Cemalin tam tecelli edip gölgelenmediği şeyler için cemali, nisbi,izafi ve cüz'i güzellikler için hüsnü ve güzelliği, ve yine kavramlar vurgulanırken güzelliği kullandığını gördüm..

Son söylediğim cümle ise; kelimeler üzerinde böyle bir araştırmaya soyundum lakin bunlar teferruattır, benim kelime öğrenme merakımdan neş'et etmiştir, asl olan burda anlatılmak istenen manadır ,bu mana tefekkür edilmelidir idi..
Umarım bu sefer anlaşılır olmuşumdur.. Selam ve dua ile