İslam dini ile çelişen on madde vardır.

Tevhid inancına bağlı, dinine düşkün kimselerin her şeyden önce, İslamla çelişen bu maddeleri öğrenmeleri gerekir. Çünkü insanların çoğu bunları bilmemekte ve bu yüzden şirk bataklığına saplandığı halde, hala kendisini hidayet üzere zannetmektedir. Şimdi sırasıyla bu on maddeyi sunalım:

1 - Allah'a ibadette ortak koşmak:

Allah (c.c) şöyle buyuruyor:

"Allah, kendisine şirk koşulmasını asla bağışlamaz. Bundan başkasını dilediği kimse için bağışlar." (Nisa: 4/48,116)

"Kim Allah'a ortak koşarsa, muhakkak ki Allah ona cenneti haram kılar. Varacağı yer cehennem ateşidir. Zalimler için yardımcı yoktur." (Maide: 5/72)

Allah'tan başkası adına, cinler ve kabirler adına kurban kesmek şirk olan amellerdendir.

2 - Allah ile kendisi arasına aracılar koymak, bunlara dua etmek, bunlardan şefaat istemek, bunlara dayanıp güvenmek. İşte bütün bunlar alimlerin icmaıyla küfür olan amellerdir. (Zümer: 39/3), (Yunus: 10 /18) ayetleri buna örnektir.

3 - Müşrikleri tekfir etmemek, onların kafir olduklarında şüphe etmek, veya onların doğru yolda olduklarına inanmak küfürdür.

4 - Rasulullah (s.a.v)'dan başkasının yolunun Rasulullah (s.a.v)'in getirdiği yoldan daha iyi olduğuna, ya da ondan başkasının hükmünün onun hükümlerinden daha iyi olduğuna inanmak, bunlara bağlanmak küfürdür. Örneğin tağutların koymuş oldukları hükümleri, Rasulullah'ın hükmünden daha değerli ve üstün tutmak gibi.

5 - Allah'ın Kitabı ve Rasulullah (s.a.v)'in sünnetinden herhangi bir şeyi sevmemek veya beğenmemek, bununla amel edilse bile küfürdür.

Allah (c.c) şöyle buyuruyor:

"Bunun sebebi Allah'ın indirdiğini beğenmemeleridir. Allah da onların amellerini boşa çıkarmıştır." (Muhammedi 47/9)

6 - Rasulullah (s.a.v)'in getirdiği dinle veya onun mükafat ve ceza olarak bildirdiği şeylerle alay etmek, bunlara karşı tavır almak. Allah (c.c) şöyle buyuruyor:

"De ki: "Allah'la, ayetleriyle ve Rasulü'yle mi alay ediyorsunuz? (Boşuna) Özür beyan etmeyin. Çünkü siz iman ettikten sonra tekrar kafir oldunuz." (Tevbe: 9/65-66)

7 - Sihir ya da büyü yapmak, göz değmemesi için mavi boncuk ve bunun gibi şeyler takmak. Kim böyle bir şeyi yapar ya da buna rıza gösterirse küfre girer.

Allah (c.c) şöyle buyuruyor:

"...Biz ancak imtihan (fitne) için gönderildik, sakın (sihir yaparak) küfre girmeyin, demeden hiç kimseye (sihir ilmini) öğretmezlerdi." (Bakara: 2/102)

8 - Müslümanları bırakıp, müşriklerin yanında yer almak, müslümanlar aleyhinde müşriklere yardım etmek, onlara destek olmak. Allah (c.c) şöyle buyuruyor:

"İçinizden kim onları dost tutar (onların yanında yer alır, velayet yetkisini onlara verir)se, o da onlardandır. Şüphesiz Allah zalimler topluluğuna hidayet etmez." (Maide: 5/51)

9 - Kim: "Hızır (as), Musa (a.s)'ın şeriatıyla yükümlü değildi, gerektiğinde onun şeriatı dışında hareket etme serbestisine sahipti. Muhammedi (s.a.v)'in şeriatından da birtakım kimseler, ona uyup uymama konusunda serbesttirler, diledikleri takdirde Muhammed (s.a.v)'in şeriatına göre hareket etmeyebilirler" der ve buna inanırsa, kafir olur.

*AIIah (c.c) şöyle buyuruyor:

"Kim İslam'dan başka bir din ararsa o ondan kabul edilmeyecektir." (Al-i imran: 3/85)

10 - Allah'ın dinine sırt çevirmek, onu öğrenmemek ve onunla amel etmemek. Allah (c.c) şöyle buyuruyor:

"Kendisine Rabbinin ayetleri hatırlatıldıktan sonra onlardan yüz çevirenden daha zalim kim olabilir? Muhakkak ki biz, günahkarlara, yaptıklarının karşılığı olan cezayı vereceğiz." (Secde: 32/22)

Bir kimse, ister şakayla, isterse korku ve endişeyle olsun, bu on maddeden herhangi birini işlerse kafir olur. Ancak kişi buna gerçekten zorlanmış ve hayati tehlikeyle karşı karşıya bırakılmış ise, yani ortada bir ikrah var ise, işte bu durumda (kalbi imanla dolu olmak şartıyla bunları yaparsa) küfre girmekten kurtulur.

İster ciddi, ister şaka ve ister basit anlamda bir korku sonucu olsun, bu tülleri işlemek çok büyük tehlikedir, işte bu yüzden bir müslümanın görevi, bunlardan kaçınmak, böyle bir duruma düşmekten kendi adına korkmak ve endişe içinde bulunmakdır. Biz Allah'ın gazabını çağrıştıracak ve acıklı azabını getirecek durumlardan yüce Allah'a sığınırız.

MUHAMMED BİN ABDULVAHHAB -Allah ona rahmet etsin-

VEHHÂBÎLİK: Sapık bir fırka.
On sekizinci yüzyıl ortalarında Arabistan yarımadasında Necd bölgesinde ortaya çıkan, Muhammed bin Abdülvehhâb tarafından kurulan dînî ve siyâsî bir yol. Bu yolda olana Vehhâbî denir.

Vehhâbîliğin kökü hicrî dördüncü asırlara uzanır. Bu sırada, Hanbelî mezhebinden, dolayısıyla Ehl-i sünnetten ayrılan bâzı kimseler, müteşâbih (mânâsı kapalı) âyet-i kerîme ve hadîs-i şerîflere zâhirî (görünen) mânâlarına yapışarak, kendi akıllarına göre yanlış mânâ verdiler. Teşbih ve tecsim (Allahü teâlâyı mahlûkuna benzetme)gibi bozuk bir inanışın içine düştüler. Sözlerine inandırabilmek için selef-i sâlihînin (Eshâb-ı kirâm ve Tâbiînin) yolunda olduklarını söyliyerek, kendilerine selefîler adını verdiler. Hanbelî mezhebinde olan Ebül-Ferec İbn-ül-Cevzî ve diğer Ehl-i sünnet âlimleri onların selef-i sâlihîn yolunda olmadıklarını, bozuk mücessime fırkasından olduklarını bildirerek bu fitnenin yayılmasını önlediler. Hicrî yedinci asırda İbn-i Teymiyye aynı fitneyi tekrar alevlendirdi. Bu bozuk yol, İbn-i Teymiyye'nin talebesi İbn-i Kayyım el-Cevziyye ve başkaları ile devâm etti. Nihâyet hicrî on ikinci asırda (mîlâdî on sekizinci yüzyıl ortalarında) İbn-i Teymiyye'nin kitablarını okuyarak te'sirinde kalan ve İngilizlere aldanan Muhammed bin Abdülvehhâb ile tekrar ortaya çıkarıldı. Muhammed bin Abdülvehhâb, Vehhâbîlik denilen fikirlerini 1744 senesinde Necd bölgesinde yaymaya başladı. Bu bölgenin ileri gelenlerinden Muhammed bin Suûd ona yardımcı oldu. Bu sırada Ehl-i sünnet âlimleri vehhâbîliğin bozukluğuna dâir eserler yazdılar. Buna rağmen vehhâbîler, Hicâz ve Irak taraflarını da hâkimiyetleri altına alınca, Sultan İkinci Mahmûd Han zamânındaki Osmanlı Devleti'nin Mısır vâlisi olan Kavalalı Mehmed Ali Paşa ve oğlu Ahmed Tosun Paşa tarafından mağlûb edilerek, Mekke ve Medîne'den çıkarıldılar ve büyük bir darbe yediler. Daha sonra Osmanlı Devleti'nin zayıflaması üzerine yirminci yüzyılın başlarında tekrar ortaya çıkan vehhâbîler, 1932'de Suûdi krallığını kurdular. Vehhâbî inanışını yaymak için çalışmaktadırlar. (M. Sıddîk Gümüş)

Vahhabiliğin ilkeleri

Allah tan başka ilah tanımaz, vasıtasız ibadet etmek gerekir. (Bu bütün Müslümanlar için geçerlidir) Farzları mazeretsiz terk etmek dinden çıkarır. İslam'a daha sonra yeni bir takım ilahlar eklemiş olan yenilikleri reddeder, tasavvufi düşüncelere, sofilerin vahdet-i vücud görüşlerine, riyaziyat hayatlarına, tekkelere karşı çıkar. Peygambere bile ibadet derecesinde saygı göstermeyi, peygamberden ve velilerden yardım ve şefaat dilemeyi reddeder. Ölüleri ziyaret etmeyi, türbe yapmayı, kandil yakmayı, onların adına sadaka vermeyi kabul etmez.

bunları kabul eden vahhabi mi oluyor?????

Her ne kadar farklı zaviyelerin insanları olsak da Şeyhul Ekber Muhyiddin İbn Arabi'yi, Bediüzzaman Said Nursi'yi, Şeyhul İslam İbn Teymiyye'yi, Muhammed İbn Abdulvehhab'ı rahmetle anıyorum, Allah onlardan razı olsun...

Vehhabilik ile ilgili Said Nursi'nin meşhur bir makalesi vardır, okumanızı tavsiye ederim...Vehhabilik ile ilgili mutedil izahlar içermektedir...

Said Nursi'den vehhabi düşmanlarına itidal üzere cevaplar...

Vehhabilik ne hikmete mebnîdir?

Resim

Vehhâbiler kendilerini Ahmed İbni Hanbel mezhebinde sayıyorlar…

ehl-i bid'attan olan Vehhâbiler… Ehl-i Sünnete galebe ettiler

bu Vehhâbi hâdisesine yalnız Vehhâbilerin Ehl-i Sünnete karşı müfritâne (tedbirde haddi aşarak) bir tecavüzü nazarıyla bakmayacağız. Belki Ehl-i Sünnet, bir sû-i hareketiyle (kötü hareketiyle) kadere fetvâ vermiş ki, Vehhâbileri Ehl-i Sünnete taslît (musallat) etmiş.

Hadis-i sahîh ile sabit olan ziyaret-i kubûr (kabirlerin ziyareti) ve makberistana hürmet-i şer'iye (kabristana dini hürmet) sûistimâl edildi, gayr-i meşrû hâdiseler zuhura (meydana) geldi

o kabir sahibini âdetâ sahib-i tasarruf (tasarruf sahibi) ve kendi kendine medet verecek bir kudret sahibi tasavvur edip (düşünüp) , âmiyâne (körü körüne), câhilâne takdis edildi (kutsallaştırıldı). Hattâ o dereceye varmış ki, namaz kılmayanlar, o mâruf (bilinen) ve meşhur türbelere kurban kesip, ona yalvarıyordu. İşte bu müfritâne (haddi aşmış) hâl, kadere fetvâ verdi ki, o muharribi (tahripçiyi) onlara musallat etsin.

şu gafil maddî asırdaki insanlar, mütedeyyin (dindar) de olsa, esbâba fazla sarılmalarına hikmet-i şer'iye (Dini Hikmet) müsaade etmiyor. İşte buna binâen, evliyânın ve eâzım-ı İslâmiyenin (Allah dostları ve büyük islam alimlerinin) türbelerine birer mukaddes (kutsallaştırılmış) ziyâretgâh nazarıyla bakmak, o hikmet-i şer'iyeye şu zamanda pek muvafık (uygun) düşmediğinden, kader-i İlâhî onu tâdil etmek (düzeltmek) istedi ki, bunları musallat etti.

eâzım-ı İslâmiyenin nâmdarlarını (meşhur islam büyüklerini) , hâşâ enâniyetle (olmayan bir bencillikle) itham ettiklerinden, hem o ehl-i gaflet ve dalâlet kendileri Allah'ı tanımadıkları için, çok şeylere, çok zatlara birer nevî rubûbiyet ( Rablik) tahayyül ettikleri…

eâzım-ı İslâmiyenin (İslam büyüklerinin) türbelerine câhilâne ve müfritâne (haddi aşan) bir sûrette avâmların takdîs derecesinde hürmetleri, elbette hikmet-i şer'iye noktasında kader münâsip (uygun) görmedi ki; bu muharripleri (tahripçileri) Ehl-i Sünnete taslît (musallat) etti. Onlarla tâdil edecek (düzeltecek).

Vehhâbilerin seyyiât (kabahatleri) ve tahribâtlarıyla beraber, medâr-ı şükran (teşekkür edilecek) bir cihetleri (yönleri) var

Namaza çok dikkat ediyorlar. Şeriatın ahkâmına (şeriatın hükümlerine) tatbik-i harekete (uygulamaya) çalışıyorlar. Başkaları gibi lâkaytlık etmiyorlar (kayıtsızlık göstermiyorlar) . Güyâ dinin taassubu nâmına tecâvüz ediyorlar. Başkaları gibi dinin ehemmiyetsizliğine binâen şeâir-i diniyeyi (dini temsil eden şeyleri) tahrip etmiyorlar. Hem, Vehhâbilik az bir fırkadır. Koca âlem-i İslâmın havz-ı kebîri (büyük havuzu) içinde ya erir, ya itidâle (normal hale) gelir; çünkü menbâı (kaynağı) hâriçte değil ki, âlem-i İslâmı bulandırsın. Menbâı hariçte olsaydı, çok düşündürecekti...

Bizde erimelerine ve itidale gelmelerine çalışıyoruz ya üstad
Dünyanın para babası dolar milyarderi suudiler vehhabi olmasaydı ehli sünnet olsaydı Allahın onlara verdiği bu zenginliği fakir müslüman ülkelerle paylaşsaydı yada enazından ciddi destek olsaydı
müslümanlarla arasındaki bu vehhabiyet engelini kaldırsaydı iranla dost olsaydı ABD gelip ortadoğuya yerleşebilirmiydi? bunca zülmu yapabilirmiydi?

syn Farakhlit yukarıda bir soru sormuştum..

ne düşünüyorsunuz??

<#thank#>

Vehhabilik hakkında detaylı bilgim yok ancak dediğiniz maddeleri ve bir iki daha düstur var kabul eden vehhabi sayılıyor diye biliyorum.Kendilerine selefilerde diyorlar diğer özelliklere netten bakıp öğrenebilirsiniz.
saygılar.

İşte bilmediği bir şeyin arkasında gitmeye debelenen biri daha.İslamı bilmeden öğrenmeden veyahut incelemeden.Sadece anlatılanlarla iş yapanlar rezil olmaktan başka bir hale düşmeyeceklerdir...

Vahhabilik,haricilik vs. gibi islamı yönlndiren hiçbir fırka yoktu.Bu fırklar bu alimlerin zamanından sonra oluşturulmuştur.Bunun yerine dinimizde İslami yoldan giden ehli sünnet alimler vardır.

Üstad-ı Ekber Ebu Hanife vardır.İmam Şafii vardır.İmam Maliki vardır.Şeyh'ul İslam ibn Teymiyye vardır.Muhammed bin abdulvahhab vardır.Abdullah azzam vardır.Bediüzzaman Said Nursi vardır.Seyyid kutub vardır.Usame bin ladin vardır....Vardır da vardır.Sağlam yolda İslamın yolunda gitmek isteyenlere işte böyle Peygamberi alimler vardır.

Ama bu alimleri sadece saf dışı bırakmak sadece kendi dediklerinin,kendi verdikleri bilgilerin yapılması için küfr güçleri tarafından oluşturulmuş ve islama sokulmuş şahıslarda vardır.Bunlar forumun bazı bölümlerinde açıklanmakadır burada tekrara lüzum yoktur.İşte bu küfr alimleri de sürekli Allahın yolunda olanları lekelemeye çalışır.Karalamaya çalışır.Yukarıda görüldüğü gibi karalıyorda....

Bilmediğimiz bir şeyi savunmak ne kötüdür...Allahın laneti bişmediğinin arkasında bangır bangır bağıranlara olsun...

Ayrıca kafir suudu örnek vermiş yukarıda vatandaş.Kafir suud hükümeti abdulvahhabın görüşlerinden beridir.Onlar kendi kurdukları dinin yolunda ilerlerler.

O yukaıda yazdığın lakin içeriğini bilmediğin yazıları bulup okuyacağına birazda islamiyazıları gerçek islam alimlerinden okusan herşeyi göreceksindir.

ben bakmıştım zaten ..

ve yanlış bir fikir de göremedim..

Arkadaşım ne demek istiyorsun herkes senin gibi inanmak zorundamıdır?
senin gibi inanmayan kafir olmak zorundamıdır?
şucu bucu olmak kötüyse sen nasıl MUHAMMED B. ABDULVAHHABcı oluyor ve diğer müslümanları töhmet altında bırakıyorsun?
sana bu hakkı kim verdi yoksa vahiyimi indi?
yoksa kıt aklınla fetva verme yetkisine sahip olduğunu sanıyorsun?
ben bir siteden vehhabilikle ilgili bilgiyi koydum merak eden okusun diye
şahsi görüşüm altta 2 satır ama maaşalah ne rezilliğimiz ne cahilliğimiz kalmış tüm yazdıklarını bu iki satırla nasıl çıkardın hayret yoksa müneccim gibi bişeymisin hakkımda kanaate varacak?
bundan sonra bana yönelik yazılarında terbiye hudutlarına dikkat et ve edepsizleşme.
--------------


Kardeşim suudilerin vehhabi olduğunu bilmeyen yoktur
bu forumda da maaşallah sürüsüne bereket
namaz ve diğer şeari islamiyedeki hassasiyetleri Bediüzzamanın dediği gibi takdire şayan
lakin ehli sünnet ve ali beyt düşmanlıkları 1.5 milyar müslüman içindeki bu azınlığı maalesef ümmeti islamı bölen parçalayan konumuna düşürüyor.
inşallah yine üstad Bediüzzamanın dediği gibi zamanla "Hem, Vehhâbilik az bir fırkadır. Koca âlem-i İslâmın havz-ı kebîri (büyük havuzu) içinde ya erir, ya itidâle (normal hale) gelir..."

@Sciento

imzanizdaki kisi icin once allah rahmet etsin diyorum, cihada gitti demissiniz, cihad derken siz ne anliyorsunuz? cihad sadece savasmaktan mi ibaret? bana kalirsa cihad cok daha kapsamlidir..