Senmiydin beni ateşlere salan
En çıkmaz sokaklara yollayan
Değersiz bir kağıt gibi rüzgarlara bırakan
Sevgimi kendi nefsine harcayan
Kimdi acaba kendini ateşe atan
Kimdi yollarını kaybedip çaresiz kalan
Şimdi bir bak aynadaki zavallıya
Ve söyle vicdanına bir palavra
Avut kendini yalancı baharlarla
Kandır sana bakan gözleri sahte kahkahalarla
Acırken yüreğin pişmanlıklarla
Son kez bak bu adama
Bir daha çıkmaz bu adam karşına
Bir daha harcatmaz kendini sana
Bakmaz arkasına son bir defa
Bitmiştir artık bu kara sevda...
En çıkmaz sokaklara yollayan
Değersiz bir kağıt gibi rüzgarlara bırakan
Sevgimi kendi nefsine harcayan
Kimdi acaba kendini ateşe atan
Kimdi yollarını kaybedip çaresiz kalan
Şimdi bir bak aynadaki zavallıya
Ve söyle vicdanına bir palavra
Avut kendini yalancı baharlarla
Kandır sana bakan gözleri sahte kahkahalarla
Acırken yüreğin pişmanlıklarla
Son kez bak bu adama
Bir daha çıkmaz bu adam karşına
Bir daha harcatmaz kendini sana
Bakmaz arkasına son bir defa
Bitmiştir artık bu kara sevda...
Bu şiir beni ne kadar ağlattı böyle! Beni anlatttığı için olsa gerek! Adeta bana ayna oldu. Yüreğine sağlık kardeşim! Fani olan herşey bitmeye mecburdur zaten, bizde kalbimizi bir baki-i zül-cemal'in sonsuz güzelliğine çevirelim ki,yanacaksa öyle bir kemalat için yansın! Ki Onu seven,mahlukatı dahi Onun için seven bela bulmaz sâfa bulur..