Sultan 3.ncü Murat Han o gün büyük bir telaş içerisinde uykudan kalkmış ve yalpalayarak has bahçede bir sağa bir sola doğru dolaşmaktadır… Oldukça düşüncelidir… Sanki bir şeyler söylemek ister, sonra vazgeçer, Neşeli deseniz değil, Üzüntülü deseniz hiç değil. Veziri azam Kanijeli Siyavuş paşa sorar;
_Hayrola efendim, Canınızı sıkan bir şey mi var ?
_Akşam garip bir Rüya gördüm.
_Hayırdır inşallah ?
_Hayır mı, şer mi göreceğiz.
_Nasıl yani ?
_hazırlan dışarı çıkıyoruz.
Ve iki Molla kılığında çıkarla yola. Görünen o ki, padişah hala gördüğü rüyanın tesirindedir ve gideceği yeri iyi bilir. Seri, kararlı adımlarla Beyazıt’a çıkar, döner Vefa’ya , Zeyrek’ten aşağılara sallanır. Unkapanı civarında soluklanır. Etrafına daha bir dikkatle bakınır. İşte tam o sırada yerde yatan bir ceset gözlerine batar.
_Kimdir bu ?
Ahali;
_Aman Hocam hiç bulaşma, derler. Ayyaşın meyhuşun biri işte !...
_Nerden biliyorsunuz ?
_Müsaade et de bilelim yani. Kırk yıllık komşumuz.
Bir başkası tafsilata girer.
_Biliyormusunuz, der. Aslında iyi sanatkardır. Azaplar çarşısında çalışır. Nalının hasını yapar… Ancak kazandıklarını içkiye, fuhuşa harcar. Hem şişe şişe şarap taşır evine, hem de nerde namlı mimli kadın varsa takar peşine.
Hele yaşlının biri çok öfkelidir.
_İsterseniz komşulara sorun, der. Sorun bakalım onu hiç cemaatte gören olmuş mu ?
Hasılı, mahalleli döner ardını gider. Bizim tebdili kıyafet mollalar, kalırlarmı ortada !... Tam vezirde toplanıyordu ki, padişah keser yolunu ;
_Nereye ?
_Bilmem, bu adamdan uzak durmayı yeğlersiniz sanırım.
__Millet bu, çeker gider. Kimseye bir şey diyemem… Ama biz gidemeyiz, şöyle veya böyle halkımızdır. Defini tamamlamak gerek.
_İyi ya, Saraydan bir kaç hoca yollar, kurtuluruz vebalden.
_Olmaz, rüyadaki hikmeti çözemedik daha.
_Peki ne yapmamı emir buyurursunuz ?
_Mollalığa devam… Naşı kaldırmalıyız en azından.
_Aman efendim, nasıl kaldırırız ?
_Basbayağı kaldırırız işte.
_Yapmayın, etmeyin sultanım, bunun yıkanması, paklanması var. Kefenlenmesi, gömülmesi…
_Merak etme ben beceririm. Ama önce bir gasilhane bulmalıyız.
_Şurada bir mahalle mescidi var ama…
_Olmaz, vefa eden sen olsaydın nereden kalkmak isterdin ?
_Ne bileyim, Ayasofya’dan, Süleymaniye’den, en azından Fatih Cami’inden…
_Ayasofya ile Süleymaniye’ de devlet erkanı çoktur. Tanınmak istemem. Ama Fatih Cami’ini iyi dedin. Hadi yüklenelim…
Ve gelirler Camiye. Vezir sağa sola koşturur, kefen, tabut bulur. Padişah bakır kazanları vurur ocağa… Usulü erkanınca bir güzel yıkarlar ki, naaş ; ayan beyan güzelleşir sanki. Bir nurdur,aydınlanır alanda. Yüzü sarhoşlara benzemez. Hem manalı bir tebessüm okunur dudaklarında. Padişahın kanı ısınmıştır bu adama, vezirin de tabi ki… Meçhul nalıncıyı kefenlerle, tabuta koyup musalla taşına yatırırlar. Ama namaz vaktina bir hayli vardır daha… Bir ara vezir sıkıntılı bir halde yaklaşır.
_Sultanım, der. Yanlış yapıyoruz galiba…
_Nasıl yani ?
_Heyecana kapıldık, sorup soruşturmadan buraya getirdik cenazeyi. Kim bilir belki hanımı vardır, belki yetimleri ?
_Doğru, öyle ya, neyse… Sen başını bekle, ben mahalleyi dolanayım geleyim.
Vezir,cüzüne, tesbihine döner, padişah gidip maceranın başladığı noktaya koşar. Nitekim sorar soruşturur. Nalıncının evini bulur. Kapıyı yaşlı bir kadın açar. Hadiseyi metanetle dinler. Sanki bu vefatı bekler gibidir.
_Hakkını helal et evladım, der. Belli ki çok yorulmuşsun.
Sonra eşiğe çöker, ellerini yumruk yapar, şakaklarına dayar… Ağlar mı ? hayır. Ama gözleri kısılır, hatıralara dalar belki, neden sonra silkinip çıkar hayal dünyasından…
_Biliyor musun oğlum, diye dertli dertli söylenir… Bizim efendi bir alemdi, vesselam… Akşamlara kadar Nalın yapar… Ama birinin elinde şarap şişesi görmesin; elindekini avucundakini verir satın alırdı. Sonra getirip dökerdi helaya !...
_Niye ?
_Ümmet-i Muhammed içmesin diye…
_Hayret…
_Sonra malum kadınların ücretlerini öder eve getirirdi. Ben sizin zamanınızı satın aldım mı ? Aldım, derdi.Öyleyse şimdi dinlenmeniz gerek… O çeker gider, ben menkıbeler anlatırdım onlara… Mızraklı İlmihal, Hücceti’l-İslam okurdum…
_Bak sen !... Millet ne sanıyor halbuki…
_Milletin ne sandığı umurunda değildi. Hoş, o hep uzak mescidlere giderdi. Öyle bir imamın arkasında durmalı ki, derdi. Tekbir alırken Kabe’yi görmeli.
_Öyle imam kaç tane kaldı şimdi ?
_İşte bu yüzden Nişancı’ya, Sofular’a uzanırdı ya… Hatta bir gün; Bakasın efendi, dedim. Sen böyle böyle yapıyorsun, ama komşular kötü belleyecek. İnan cenazen kalacak ortada…
__Doğru, öyle ya ?
_Kimseye zahmetim olmasın deyip, mezarını kendi kazdı bahçeye. Ama ben üsteledim. İş mezarla bitiyor mu ? dedim. Seni kim yıkasın, kim kaldırsın ?
_Peki o ne dedi ?
_Önce uzun uzun güldü, sonra, Allah büyüktür hatun, dedi. Hem Padişahın işine ?...

Yusuf Ziya Arpacık, "Başeğmediler"

Allah Razı Olsun...

Allah (c.c) razı olsun ellerınıze saglık kardeşim...

Hoştu gercekten...

Allah sizdende razı olsun.Etrafımızdaki insanlara önyargılı ve sui zanla bakmamak lazım

atalarımız boşuna dememiş para ile imanın kimde olduğu belli olmaz

Daha önce bunu bir yerde dinlemiştim. Bu hikaye insanları tekfir etmemem için bana önemli derslerden biri oldu (tabi kendisi açık açık ilan ederse o ayrı). Bazen işin aslı sanıldığı gibi olmuyor.

Selametle...

sultan 3. murat han zamanı...
Malum kadınların fuhuş yapmaması için bu Mübarek alıp evine götürüyor ama,
O dönemde zinanın cezası recm değil mi ki böyle kadınlar ulu orta?

ALINTI(naksihan @ Oct 19 2008, 06:18 PM)

sultan 3. murat han zamanı...
Malum kadınların fuhuş yapmaması için bu Mübarek alıp evine götürüyor ama,
O dönemde zinanın cezası recm değil mi ki böyle kadınlar ulu orta?

Genelde bu gibi yazıları okurken gerçekliğini değilde çıkarılması gereken dersi almayı amaç edinmek gerekir. Eğer anlatılan her hikayeyi gerçek olarak kabul edecek olursak işin içinden çıkılmaz herhalde...

Bu gibi yazılara olayları kavramamızı zihinlerimizde daha güzel yer etmesi için faydalı olabiliyor.

Selametle...

Bu hikaye bana babamın yazdığı bir şiiri hatırlattı.Şiirin bu konuyla ilgili bölümünü yazayım sizlere kardeşlerim;

Müfettişi olma gel,
Bu alemde kimsenin.
Kendi kendini koru,
Teftiş edenden yahû.

Kimsenin zahirine,
Bakıp da verme hüküm.
İçindeki cevheri,
Neyle ölçersin yahû.

Selam ve dua ile

Önyargılar herzaman toplumların gözünü kör etmiştir.Bugünde çok farklı değildir.Kuranın nurundan birhaber milyonlar Türkiyede çer-çöp gibi savrulmakta.Sokaktaki adam dediğimiz avamın geneli 6666 ayetin binde biri olan 6 ayeti bile bilmez.Ama kitap yüklü eşşekler gibi din adına Kurandan gayrı herbilgiyi maalesef topluma empoze edilmiştir.Din hakkında birşey sorsan maaşallah herkez alim fetvayı yapıştırır.Fakat Diyanette dahil Kurana danışılmaz.Kuran garip evlerde keselerde ölülere okunan kitap hüvviyetine kasten sokulmuş.Şeytanın adamları işbaşında

Bu hikaye bana trajik Türkiyenin durumunu özetliyor gibi geldi.

Selametle...

Allah razı olsun arkadaşım daha önce okumuştum yeniden okumak güzeldi teşekkürler. önyargı insanların çok çabuk düştüğü hatalardan Allah muhafaza buyursun bizleri

Allah Razı olsun..

allah razi olsun cok ibretli bir yazi...Nice suizanla bakilan
sahislarin ardinda belki böyle asil mubarek insanlar mevcud...

Allah bilir...

Allah razı olsun kardeşim..Tasavvuf erbabı genelde yanlış anlaşılmıştır.Aslında yanlış anlaşılmalarıda onları çok fazla ilgilendirmiyor.Önemli olanın Allah (cc) ın o kulu için ne düşündüğü.Allaha emanet olun