Selam,

Atasözleri, bir Milletin yaşadığı Hayat macerasından edindiği, ciltlerce kitabı dolduracak hacimdeki bilgileri, konstrantre halde, zıp lanmış dosya halinde gelecek nesillere aktarma sanatıdır...

Şemsi Tebrizi demiş ki; sözün değerlisi, içinde az harf çok mana taşıyanıdır...

Türk Milletinin en çok duyduğu atasözlerinden birisini örnek alalım...

"Sabreden Derviş, Muradına erermiş"

Özellikle 70 ve 80 yıllarda, gençlerin eğlence imkankanları az iken, gençler atasözlerini alır üzerinde değişikler yapar ve neticesi ile eğlenir güler idi...

Mesela yukarıda ata sözünün birçok versiyonu üretilmiş idi...

Sabreden derviş, sıkıntıdan gebermiş....gibi

Oysa bu küçük cümleciği oyun eğlence, alay, aracı olarak değil de, üzerinde biraz tefekkür edilen bir değer haline getirsek şunu görür idik...

Bu cümlecikteki en baskın olgu Sabırdır, öyleki sonunda Muradımıza ulaştıran en değerli araç...

İkinci önemli unsuru Derviş liktir...

Peki Derviş kimdir?

Derviş, Dünyada mal, makam, para , pul, tapu peşinde koşmayan kişidir...

Şemsin deyişi ile, sonunda bizi terkedecek olan şeyin sevgisini Yüreye sokmamaktır...

Her iki cihanda da benimle olmayacak sonunda beni terkedek olan birşeyin Sevgisini neden Yüreyime sokayım ki, terk varsa acıda vardır zira...

Şimdi cümleye tekrar bakar isek, Yüreyinde ahirete taşıyamaycağı şeylerin Sevgisi yok ise, neyin Sevgisi olur?

Bir Sevgi varsa, o Sevenin muradı Sevdiğine kavuşmak değilmidir?

Şimdi şöyle bir derin nefes alıp, Yüreğimizde Sultanımız olan Sevgilinin kimliğini araştırma zamanıdır.Zira Bizim ellerimizden çıkan İŞ lerin belirleyicisi, Yüreklerimizde ki Sultanın arzusundan başkası değildir...