Ezanı ilk okuyan O’ydu son okuyan da O. Bilal, iki cihan sultanının dâr—ı bekaya göçünden sonra, O’nsuz bir dünyada ezan okumayı kendine haram kılmıştı. Mekke ve Medine de ona dar gelmiş, uzaklara, çok uzaklara gitmişti. Yokluğun ateşinden kaçıyordu, fakat boşunaydı. Kaçtığı ateş yüreğindeydi.
Ve birgün Peygamber (s.a.v)’in köyüne geri döndü. Daha fazla dayanamamıştı. Mescid—i Nebevi’nin miski, amberi kıskandıran kokusu burnunda tütüyordu. Mescidin hasırlarını gözyaşları ile bir kere daha sularken onu görenler etrafını sardı. Peygamber’in müezzini gelmişti. Hazreti Hasan ve Hüseyin boynuna dolandı. “Ne olur ya Bilal, ne olur bir kere daha oku ezanı. Efendimiz’in ‘Bilal, ezan oku da içimize bir su serp’ buyurduğu gibi, ne olur gönlümüze bir kere daha inşirah sal” dediler. Evet, Bilal’e haramdı ezan, fakat isteyen de O’nun torunlarıydı. Kıramadı.
Yıllar sonra bir kere daha mescidin duvarına çıktı. Titreyen elini kulağına götürdü ve tarihin son kez şahit olacağı ezanını okumaya başladı. Ilk “Allahu ekber” dediğinde mesciddekilerin dizinin bağı çoktan çözülmüştü. Bütün Medine ahalisi akın akın Mescid—i Nebevi’ye koşmaya başladı. Bilal’in sesini duyanlar Peygamber Efendimiz’in geri döndüğünü zannettiler. Gelenler inkisarla boyun büküyor ve gözyaşlarına boğuluyordu.
Sıra “Eşhedü enne Muhammeden Rasullah”a gelince Bilal bunu ancak bir kez söyleyebildi. Ikincisine takati kalmamıştı. Diğer Peygamber aşıklarının kucağına yıkıldı.
Bu hazin tabloya, O’nu görüp O’nu duyup da O’ndan ayrı kalmaya, kan ağlasa da ancak sahabe yüreği dayanabilirdi. Ve o sahabeler Efendilerine kavuşabilmenin heyecanı ile cepheden cepheye koştular, Mekke’de, Medine’de, hele yatakta ölme korkusu ile tüyleri diken dikendi.

Güzel bir anlatım tarzı lakin ezanı kendine haram etmek ifadesi biraz ağır kaçmış.

Allah razı olsun kardeşim güzel bir dost u hatırlattın bize..

Iste Ask bu, Rasulullah Sevdasi bu, Onun Aski ile yanmak bu.

ALLAH razı olsun kardeş...

Güzel bir anlatım..Allah(cc) razı olsun..

Allah razı olsun.
Ama ben yazmadım .
alıntıdır demeyi unutmuşum...

ALLAH razı olsun kardeş emeğine sağlık..daha önceden bilmeme rağmen yeni duyuyormuş gibi okudum her seferinde ayrı bir etkiliyor beni ne büyük ne muazzam bir PEYGAMBER sevgisi MAŞAALLAH..RABBİM bizleride o aşkla o muhabbetle PEYGAMBERE sevgi beslemeyi nasip eylesin İNŞAALLAH..

öyle güzel dua etmişsin ki
AMİN

ALLAH razı olsun kardeşim benim o sizin güzel bakışınızdandır

allah razı olsun kardeşim.rabbim muhammed(s.a.v.) sevgisinden mahrum kalanlardan etmesin inş.

Bunu hatirliyorum bir kez daha okumustum hüngür hüngür agladim.....
Iste allahin resüllüne sevgi ama yürekten.
Insallah bizlerde onu böyle seviyoruzdur.

Onlar Muhammed(sav) Rasulullah deyince ağlamaktan konuşamayıp,kalplerinin atışlarına mani olamayarak ellerini göğüslerine bastırırken bizler,Sallalahu aleyhi ve sellem demekte bile zorlanıyoruz..

Ne gariptir ki onlarda bizde aynı cennete talibiz ve aynı Rasule komşu olmak istiyoruz..Biz Rasulu en çok seviyoruz diyoruz ve ancak onlar Onun içtiği gibi su içerken Onun gibi,en sevdikleri gibi yaşarken bizler bir sünnet için düşünüyoruz,Onun gibi olmak için düşünüyoruz....Allah bizi bilenlerden eylesin..

işte Resulullah sevgisi bu.. Rabbim hepimize nasib etsin.. (amin)