Ali Ulurasba
Babıali kültür yayıncılığı
İnsan aşkla anlamlıdır!
Dünyanın ilahi bir anlamda boşlukta döndüğü gibi...
Yokluğun, çaresizliğin, ümitsizliğin dili aşkla çözülebilir.
Anlamın dili de... Her fısıltı bir akarsuya dönüşerek tüm evreni kaplar.
Tüm evreni kendi sıcaklığıyla sarar.
Ah, bu sırrı kavramayan ve bir türlü sabredemeyen
sevgisiz ve aşksız insan!.. Aşk vardır...
***
Mezarlıklar nedense hep şehirlerin dışına
en uzaklara kurulur. Şehirler inatçı ve şımarık
bir çocuk gibi mezarlıklara doğru büyür.
Bir gün bakmışsın yine o mezarlıklar hiç umulmadık
bir anda şehrin içinde kalıvermiş.
Bakmışsın bir sabah bir mezar taşıyla komşusun!
Ama yine de mezarlıklarla şehirler arasında,
caddeler, sokaklar ve evler vardır. Yani yaşamak...
Bu yüzden hiç kendini tekrar etmez ölüm ve yaşam!
Çünkü aşk her şeyi her gün kendi rengine boyar!
----------------------------------
Kitaptan alıntıladıgım bir kaç cümle...
-------------------------------------
Unut demiyorum sana beni ama,acimi taşıma içinde beni de acıtırsın...
Herkes birinde yaşar ama kendinde ölür...
Sahidende ölüm birisini seçiyor yaşamak herkesi...
Ve Diyor ki...Aslında şeytan Allah'a olan aşkını paylaşamadıgından nefrete dönüştürdü sevgisini..
büyüklendi.ve tabiki bu büyüklenişin sebebini yalnız Allah bilir.....kabul etmedi insan neslini...Ve izin vermemeye and içti insanların o sevgiye sahip olmasını engellemek için...
