Tarihsel süreç içerisinde binlerce kez şahit olunmuştur ki, demokrasi nosyonu, burjuvazinin siyasal iktidarına giden yolda, muhalifleri susturma ve kontrole tabi kılma mekanizması olarak kendisini göstermiş ve daima, gücün otoritesini tevlit ve tahkim vasıtası olmuştur. Fakat burada, muhalif her fraksiyona da bir gün iktidar olabileceği gibi boş bir umut zerk etmiş, böylece de, büyük kitlelerin mümessilliğini yapan muhalif fraksiyonların, burjuva iktidarına ve tahakkümüne karşı hafif şiddet ihtiva eden ve iktidar olabilme hayalleriyle bünyesinde köklü değişimleri barındıran devrimsel mücadelelerinden uzaklaşmalarını sağlamış, bu gurupları, muhkemleştirdiği ve sarsılmaz duruma soktuğu statükoyla bütünleştirerek iktidarının geleceğini garanti altına almış ve varlığının idamesinden duyduğu endişelerinden kurtulmuştur.
Ayrıca, varlığını muhkem hale getirdikten sonra da arada bir muhalif gurupların iktidar arzularını, onları iktidara taşıyarak muvakkat bir süre içinde de olsa tatmin etmiş ve onları külliyen devrimsel dinamiklerinden uzaklaştırmış, direnişlerini sonsuza değin kırarak onları kendi değerlerine entegre etmiştir. Hatta muhaliflerin iktidarında bile onları kendilerinin ihdas ettikleri bürokrasi tarafından idare edilmesini sağlamışlardır.
Demokrasi ile idare olunan toplumlarda, ekonomide zalim ve insafsız eller tarafından idare edilen bir kumar masası haline döndürülmüştür ve iktidarda olduğu gibi bu masada da en güçlü el burjuvazinin elidir ve kurallar onun istediği şekilde işlemekte, çark onun istediği gibi dönmektedir. O masada emekçilerin alın teri kazanımları acımasızca sömürülmektedir. Devlet o masada söz hakkından mahrumdur ve muaf tutulmuştur. Zira her şey, demokrasi kılıfı içinde işlemektedir ve buna da kimsenin karşı çıkma imkânı söz konusu bile değildir. Çünkü kararlar alınırken, çoğunluk temsil etme ve seçme yetkisine sahiptir. Çoğunluk istemiş ve olmuştur. Dolayısıyla, uyutulan kitlelerde ne yapacağını bilemez haldedir ve her dem burjuvazinin sözcülüğünü yapan medya papağanlarının ve kendisini temsil ettiğine inandığı kara-kızıl ve yeşil kompradorların tezviratları ile maniple edilmektedirler.
Artık, devlet, ekonomideki ve siyasal iktidardaki kontrol mekanizmasını işletmeli ve ipleri eline almalıdır. Silahlı güçlerini, emperyalist burjuvazinin koruma gücü görüntüsünden kurtarmalı ve emperyalist kuşatmayı izale etmek için kendi lehine kullanmalıdır. Bürokratik işleri de hızlı işler ve kendi lehine çalışır hale sokmalıdır.
Gücü elinden alınan, üretim araçlarına el konulan, alın teri kazanımları çalınan emekçi kitleleri insafsızca sömüren burjuvanın her alandaki tesirini ve etkisini tedrici olarak sistematik bir şekilde yok etmeli, işlevsiz hale sokmalı, mümkünse bütün gücünü seferber ederek -ki bunu yaptığı takdirde devlet otoritesi ve gücü bütün zalim ve insafsız elleri kırabilecek kudrettedir- bu ihaneti kökten tesirsiz kılmalı ve emekçiye hakkını ve kazanımlarını teslim edip, insanca bir yaşam sürmek için, umutlarıyla, hayalleriyle birlikte yeni bir dünyaya merhaba diyebilmelerini sağlamalı ve bunu daimi kılacak devletçiliği ve bu devletçilik idealinin kültürel dinamiklerini de tekrar fonksiyonel ve işler hale sokmalıdır.
ŞU ÖLÜMSÜZ GERÇEK KATİ OLARAK BİLİNMELİKİ; emekçinin, her alanda hakimiyetine giden yol, aydınlık ve her daim güneşli olduğu zannedilen DEMOKRASİ KÖPRÜSÜNDEN değil,, her dem zorlukları, acıları, alın terini, muvakkat bir süreyle alaca karanlığı ve nihayet keskin bir zaferi bünyesinde barındıran DİRENİŞ GEÇİDİNDEN geçer.
Hedef: TAM BAĞIMSIZ TÜRKİYE