Fransa’da, ağır işçilerin işleri hakkında ne düşündüklerini incelemek üzere
araştırmayı yürüten bir görevli, bir inşaat alanına gönderilir.
Görevli, ilk işçiye yaklaşır ve sorar :
“Ne yapıyorsun?” “Nesin sen, kör mü?” diye öfkeyle bağırır işçi.
“ Bu parçalanması imkansız kayaları ilkel aletlerle kırıyor ve patronun
emrettiği gibi bir araya yığıyorum.Cehennem sıcağında kan ter içinde
kalıyorum.Bu çok ağır bir iş, ölümden beter.”
Görevli hızla oradan uzaklaşır ve çekinerek ikinci işçiye yaklaşır.Aynı
soruyu sorar :
“Ne yapıyorsun?”
İşçi cevap verir : “ Kayaları mimari plana uygun şekilde
yerleştirilebilmeleri için, kullanılabilir şekle getirmeye çalışıyorum.Bu
ağir ve bazen de monoton bir iş, ama karım ve çocuklarım için para gerekli.
Sonuçta bir işim var. Daha kötü de olabilirdi.”
Biraz cesaretlenen görevli üçüncü işçiye doğru ilerler.
“ Ya sen ne yapıyorsun?” diye sorar.
“Görmüyor musun?” der işçi kollarını gökyüzüne kaldırarak.
“ Bir katedral yapıyorum.”
...
Bu hikayenin enterasan tarafı her üç işçinin de aynı işi yapıyor
olmaları....

Görmeyi seçtiğiniz yol sizin tutumunuza bağlıdır.
Bugün hava biraz bulutlu mu yoksa biraz güneşli mi?
Güllerin dikeni mi vardır, dikenli dalların gülleri mi?
Bardağın yarısı boş mudur, yarısı dolu mu?
Yoksa bardak olması gerekenin iki katı büyüklükte midir?
Seçim size ait...

Felsefedeki 6 şapkalı düşünme tekniğini anımsattı

Güllerin dikeni mi vardır, dikenli dalların gülleri mi?

hakkaten çok hoş bir hikaye.
bazen bu üç işçinin üçüde biz olabiliyoruz...

ES-SELAMUNALEYKUM
AMA BARDAĞIN DOLU TARAFIDAN VE OLAYLARA GENİŞ VE GÜZEL PENCERELERDEN BAKMAK GERKİYOR BUNDA NE KADAR BAŞARILI OLDUĞUMUZ İSE TARTIŞILIR..
SELAM VE DUAYLA..
ALLAHA EMANET OLUN..

aleyküm selam. işte bu başarı psikolojimize göre değişebiliyor.

ama müslüman olarak olaylara bir imtihan gözüyle bakmak istiyorsak ;

psikolojinin bize sunduğu imkanlarla değil,örnek şahsiyetin sunduğu duruşla olaylara

yaklaşmak gerekiyor.saygılar...