Nick adında bir işçinin öyküsü bu. Nick, güçlü, sağlıklı bir işçi. Arkadaşlarıyla ilişkisi iyi ve işini yapan güvenilir bir insan. Ne var ki kötümser biri, her şeyin kötüsünü bekliyor ve sürekli başına kötü şeyler geleceğinden korkuyor.
Bir yaz günü, işçiler, ustabaşının doğum günü nedeniyle bir saat önceden serbest bırakılıyorlar. Tamir için gelmiş olan ve manevra alanında bulunan bir soğutucu vagonun içine giren Nick, yanlışlıkla içerden kapıyı kapatıyor, kendini soğutucu vagonuna kilitliyor. Diğer işçiler Nick’in kendilerinden önce çıktığını düşünüyorlar. Nick kapıyı tekmeliyor, bağırıyor, ama sesini kimseye duyuramıyor, duyanlar da bu tür seslerin sürekli geldiği bir ortamda olduğu için pek kulak vermiyorlar. Nick gitgide telaşlanmaya ve vagonun içerisinde donarak öleceğinden korkmaya başlıyor. ‘Eğer buradan çıkmazsam, burada kaskatı donacağım’ diye düşünmeye başlayarak vagonun içerisinde bulduğu yarısı yırtılmış bir karton kutunun içine giriyor. Titremeye başlayan Nick eline geçirdiği bir kağıda son düşündüklerini şöyle ifade ediyor:Çok soğuk, bedenim halsizleşmeye başladı. Bir uyuyabilsem! Bunlar benim son sözlerim olabilir.’
Ertesi gün soğutucu vagonunun kapısını açan işçiler, Nick’in donmuş bedenini buluyorlar. Yapılan otopsi, onun donarak öldüğünü göstermektedir. Fakat bu olayı olağanüstü yapan, soğutucu vagonun soğutma motorunun bozuk ve çalışmıyor olmasıydı. Vagonun içindeki ısı 18 derece idi ve vagonda bol hava vardı. Yani Nick’in korkusu, kendini gerçekleştiren bir kehaneti oluşturmuştu.

Çok ilginç.Tamamen psikolojik..

inanamıyorum yaa.bu büyük bir olay,bunun gibisine rastlamadım.ama hakikaten kötülük,bela düşüne düşüne kandisine bunları çeken insanlar var.nasıl düşünürsek öyle muamele görüyoruz hep pozitif olmak gerekiyor.bu konuda çok karamsar değilim elhamdülillah,iyi şeyler dşünmeyi severim ve başarırım.ama ufacıkta olsa bi ihtimal bazı önemli konularda kafamı meşgul eder ,korkularımı büyüterek acaba şöyle kötü şeyler mi olacak diye düşünürüm.sonra hemen kendimi toparlayıp bu konuda dua eder ve allaha havale ederim konuyu,O (c.c.) herşeyi çook güzel ayarlıyor zaten.hamd olsun...
ama hayat adına çokta pollyanna cı davranmamak gerektiğini,gerçekçi olmak gerektiğini de düşünmüyor değilim tabiki...