Rezil ve sefil magazin ayağa düşürdü önce...
Haber başlıklarının klişe haline gelen " Aşk trafiği" benzetmesi ne kadar aşağılandığının göstergesiydi aslında...
Mübtezellikle "aşk" gibi yüce bir "hal"in yan yana gelmesi, "aşk"ı arayan gönülleri zaten kanatıyordu.
Bu işin ne kadar vahim bir mana cinayeti olduğunu gördüklerinde, çarpık ilişkilerine uygun(!) bir yakıştırma buluverdiler: Seviyeli birliktelik...
İyi...
En azından "aşk"ın yakasından düşüyorlardı işte...

"Aşk" ki duyunca duracak ve "hazır ol"a geçeceksin, önünü ilikleyip...
Orada hayatın ötesine taşmaya çalışan "yürekli" bir çırpınış var.
Söndürülmez bir ateş ve öpülesi gözyaşları vardır gül kokan...
Anlatılmaz ve anlaşılmaz; "Onda yok olmaya" sürükleyen bir hayranlık destanıdır aşk...

Aşkı anlatabildim ve hatta aşktan bahsedebildim mi?
Elbette hayır...
"Kainatın Harikası"na bir tuğla taşıma gayretine ne denirse...

Ama...
Aşktan söz etmek, hizaya sokan, huzur veren ve üç günlük dünyanın gerçekten üç gün olduğuna dair tesirli bir nasihattır ki, el çekmek ne mümkün.
Her şeyin sahtesiyle başımız beladayken , "gerçek aşk"ı arama ve anlama arzusu en insanî ihtiyacımızdır.
Ve nefsiminiz prangasından sıyrılıp bakabildiğimizde, derinliği daha çok Kerem ile Aslı’nın değil, Sevgili
Yunus Emre’nin veya Hazreti Mevlana’nın menkıbelerinde buluruz…
Olsun…
Bugünün duygusuzluk bataklığında, Keren ile Aslı, nadide bir gül ve bülbül resmidir gönlümüzü okşayan.
Muhabbetlerinin temizliği başımızın tacıdır.

Şimdi…
Rezil ve sefil magazinin tehdidi biraz olsun azalmışken…
Yeni bir cereyan ürperti veriyor.
Herkes aşkı yazıyor, aşktan söz ediyor, aşka sığınıyor…
Bunun arkasında ticarî bir endişe sezilmese; “aman ne güzel, insanlık kurtuluşa gidiyor” bile diyebilirsiniz ama…

Tabii ki “aşk” herkese lazım…
Ama…
Kullanmak için değil…
Yanmak ve yaşamak için…

...

Aşk..Başkadır yaşamasını bilene..Yine bir ecmel farkı işte..

<#thank#>

Murat Başaran aşkın ticaretini yaptığı için mi bu başarılı yazıyı yazmış acaba?

Çok kafiyeli bir cümle olmuş Eslemna, teşekkür ederim.


Ben tam aksini düşünüyorum. Bu yazının başarısı, yazarın aşkın ticaretini yapmaması ve yapılmasını da istememesinden kaynaklanıyor olabilir.

EcMeL....

Kuzen'i'ni'de çağırsana.....

hoş geldınız hatta tam zamanında geldınız...

cunku forumda yenılenme projesı baslatıldı ehu..


murat basaran kımdı yaff...

Teşekkür ederim hamzayurekli, hoş buldum.
Kuzenimin bir daha bu foruma üye olacağını sanmıyorum. Malum, hiç de hoş bir şekilde ayrılmadı.

Murat Başaran, " Sevmek Ölmekle Başlar 1-2, Aşk Belki, Zamansız, Yangının Adı Leyla, Kalbim Nerede Sanıyorsun? " adlı kitapların yazarı. Okumanızı tavsiye ederim.

Çok ilginç birisin... ( Kötü niyetle söylemiyorum, yanlış anlaşılmasın. )

Sevmek ölmekle başlar..Çok güzel bir kitaptı..Herkes okumalı aşkı okumak nedir anlar o zaman..

Zamanında...


Dünya kurulalı beri...

İnsanlar ölüyor.

Doğuyorlar ve ölüyorlar.

Savaşlar ve aşklar... Merhamet ve barbarlık...

Hüzün ve coşku...

Kar ve güneş...

Sabahın koynunda saklı başlangıç...

İkindinin gözbebeklerinde hüzün.

Gün yirmidört saat...

Hep aynı.

Ay ve yıldızlar...

Hep aynı.


Ama bir taşla öldürmüşsün veya hançerle vurmuşsun hasmını...

Ama sinir gazıyla veya güdümlü bombayla...

Ama bir gül yaprağı bırakmışsın yoluna sevgilinin...

Ama mesaj geçmişsin cep telefonundan, aşkını titreten.

O da savaş; bu da...

O da aşk; bu da...

Arada sadece teknoloji farkı var.

Anlam farkı bıçak sırtında.

Yoksa...

Yersiz çekilen bir tetik katil eder adamı.

Zamanında çekilen kahraman!


Nedir aradığı insanın?

Her gün bir gün azalırken hayat; gözü kara telaşlarla “mutluluk” peşinde koşarız.

Lakin, kimi için güç ve iktidarda, kimi için sıcak bir tebessümde saklı olan mutluluğun ömrü, temelindeki huzura bağlıdır...

Ama mutluluk arayışı, huzur arayışının önündedir hep...

Ve huzursuz mutluluklar, ömürsüz mutluluklardır; yerini öfkeye ve hırsa bırakır.


Doğan ve ölen...

Seven ve nefret eden...

İnsan...

Mutluluğu ararken, yaşamayı unutan insan!

Halbuki;

Sabahın koynunda saklı başlangıç

İkindinin gözbebeklerinde hüzün.

Gün yirmidört saat.

Ölüm bir yerlerde bizi bekliyor.

Bizi gerçekten tatmin edecek bir mutluluk için, ne kadar vaktimiz var?

UZAKLARIN ÇAĞRISI

Hüzün...
Nikotin tadında bir şey bu...
Ve alışkanlık yapıyor...

Hüzne alışık gönüller daha dayanıklı...
Bunu biliyorum.

Hayata hep gözyaşı penceresinden bakmak.
Acıyı saklamak ve onu mukaddes bir emanet gibi taşımak asilce...

“Ardında yangın sonrası bir şehir var... Yıkıntıların üstünde hala dumanların tüttüğü...

Köşe başlarında yaralı ve gönlü yaralı insanların dalıp dalıp gittiği, sokak aralarında şaşkın kedilerin dolaştığı
yangın yeri bir şehir... Dönüp bakıyorum. Sırtımda alevlerin sıcaklığı hala... Gözyaşı kaynağım kurumuş... Gözyaşı yollarımda sararmış otlar... Gözlerim ufukta... Kaçıp giden rüzgarı, yangını büyüten rüzgarı ve geciken yağmuru arıyorum...”

Hüzün...
Acının çiçeği...

Acı ve acılar, onlara esir olmak yerine oynaşmayı tercih edenleri bir heykeltıraş gibi biçimlendiriyor.
Acılarla oynaşmak...

Hüzün uzakların çağrısıdır...
Her gün yüzlerce,binlerce defa yollara düşer de düşünceleriniz, bedeniniz hapistir ve kaçıp kurtulamazsınız...
Hüzün uzakların çağrısıdır...
Gidemezsiniz...
Hüzün kaçıp giden son trenin ardından bakakalmaktır gece yarıları garlarda...
Hüzün üşümektir uzayıp giden demiryolları boyunca yürürken...
Hüzün üşümektir gecenin bir vakti sizi almak için çırpınan karanlık dalgalara ve şehir ışıklarıyla oynaşan yakamozlara cevapsız kalırken...
Hüzün ağlayamamaktır...
Ağlamak için çırpınırken ağlayamamaktır...

Hüzün aşk satmaktır duvarlara...
Hüzün aşkta boğulmaktır ve kimsenin anlamamasıdır feryatlarınızı...
Hüzün içten içe yanarken üşümek ve ürpermektir...
Hüzün yalnızlıktır...
Yalnızlıksa soylu bir duygudur kristal kadehle size sunulmuş...
Ve alışkanlık yapar...

Hüzün uzaklara ait olup yakınlara hapsolmaktır...

Gözyaşı..İçine akar sonra filiz verip hüzün olur öylece..

murat basaran su sarki soyleyen degilmi? ayni kisi den mi bahsediyoruz



oysa bazi sarkilari guzel ve yorumuda cok guzel onun

Aynı kişiden bahsetmiyoruz aLaTurCa Yazılarını kopyaladığım Murat Başaran gayet müspet bir yazar. Şarkı söyleyen Murat Başaran'la alâkası yok yani. Kitaplarını okumanızı tavsiye ederim. Ayrıca birçok yazısı www.zaferdergisi.com adresinde mevcut.

isim benzerligine bak o siteden bir inceleyim, kitabinida ancak TR ye gidince bakarim bir

Safsata ve sevgi… Birbirinden çok uzak; hatta iki zıt kavramdır. Safsata kelimesi sevgi için kullanılan en ağır bir sözdür belki de. Fakat ben safsatayı gerçek sevgiye, sevginin kutsallığına, Mevlâ'dan gelen sevgiye değil; bilinçsiz bir şekilde "Seni seviyorum!" diyenlere, sevginin ne anlama geldiğini bilmeden, anlamadan, kaynağını nereden aldığını telâkki etmeden söyleyenlere; kim için ve neye dayanarak sevdiğini bilmeden daha doğrusu sevdiğini ya da sevildiğini zannedenlere ve bu iki kelimeyi ağızlarında sakız edenlere söylüyorum

Evet, "seni seviyorum" sözü yalandır, safsatadan başka bir şey değildir. Aşk üzerine oynanan oyunların temel parçası olarak kullanılır. Seni seviyorum sözü kandırmacadan ibarettir.
Aşk gözyaşları dökmemek için söylenilen bir sözdür. Sadece iki kelimeye indirgenmiş aşk düzenbazlıklarının yok olmaması içindir. Bu iki kelimeyi söylemediğinde ya da duymadığında aşkın biteceğini düşünenlerin yalanıdır: "Seni seviyorum!"… Hem de kocaman bir yalan ve müthiş bir safsata... Çünkü gerçek sevgi iki kelimeye sığmaz. Onu kelimeler anlatamaz. Asıl sevgide sadece dil değil; tüm beden ve tüm ruh birlikte hareket eder. Dilden ziyade hâl anlatır sevgiyi. Söylemeye, ifade etmeye, anlatmaya gerek kalmaz. Sevgi anlaşılır ve sevgi yaşanır

İyi de insan, sevdiği bir insana, kendisini zorla fark ettiriyorsa, bu sevgi ne derece yükselebilir? Nereye kadar gidebilir? Sevgi, kalp aynasında kendine yer bulamıyorsa, dil sonsuza kadar "Seni seviyorum" dese bile ne değişecektir? Kalp aynası, o sevgiyi yansıtmadıktan sonra kelimeler anlamını yitirir. Sözcükler yetim kalır. Dil söyler; ama kelimeler kalbe ulaşmaz. Oysaki sevgide asıl önemli olan, dil değil hâldir.
Sevginin yükselebilmesi için, ilahî bir boyuta doğru yol alabilmesi için ve "Muhabbetullah" derecesine ulaşabilmesi için, Yüce Yaratıcı'nın lutfetmiş olduğu sevgi pınarından beslenmesi gerekmektedir. Yaratıcı'ya ulaşmayan ve ulaştırmayan sevgi, sevgi değildir; olsa olsa safsatadır. Evet, Allah'tan gelmeyen her sevgi, safsatadan başka bir şey değildir. Allah'a ulaşmayan ve ulaştırmayan sevgiler yok olmaya mahkûmdur.

Zannetmeyin ki, ben, sevginin ifade edilmesine karşıyım. Hayır, sevgi yeri ve zamanı geldiğinde elbette ki söylenmeli, ifade edilmelidir. Kişi sevdiğine, bu sevgisini iletmeli, onunla da paylaşmalıdır.
Ben sevginin ifade edilişine değil; onun sadece dilde, sözde kalışına, hayata aktarılmayışına tepki gösteriyorum. Sevginin ne demek olduğunu, kimin adına başlayıp, nereden nereye götürdüğünü bilmeden, anlamadan sadece "Seni seviyorum!" diyenlere ise, tekrar sesleniyorum: Sevgi anlatılamaz, yaşanır. Gerçek sevgiyi yaşayanlar bilir.
"Seni seviyorum!" demekle ne sevgi yücelir, ne de "aşk"… Gerçek sevgi "Leyla"dan, "Mevlâ"ya ulaşan sevgidir. Leyla amaç değil; araç olmalıdır ki, böylece Arş'a çıkıp Mevlâ'ya yükselebilsin.

İş bu hâlden sonra Fuzûli'nin dediği gibi diyebilmektir gerçek sevgi:
"Çekil önümden Leyla! Ben LEYLAM'A gidiyorum."
Sonuç olarak;
Allah'tan gelmeyen, Allah'a ulaştırmayan ve Allah için olmayan her sevgi ve her aşk yok olsun diyor ve hem aşkın, hem de sevginin en yücesine ulaşabilmek için, hep birlikte, Ebû Nuaym Radıyallahu Anh'ın rivayet ettiği, Peygamber Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in duasıyla dua etmeyi teklif ediyorum:

"Allahım! Bana senin sevgini, seni sevenin sevgisini, senin sevgine ulaştıracak olan her sevgiyi nasip et."

Amin demekten başka hangi kelam düşer ki bize..En sevgiliye ulaştırmayacak sevgilerden uzak kalmak duasıyla..

Allahı zikretmeyen kalplerin sevgisi yalandır..

gerçek sevgi Allah ile olandır..

Çok ilginç birisin... ( Kötü niyetle söylemiyorum, yanlış anlaşılmasın. )

Eyvallah

Yanlış anlama gibi bi lükse sahip değiliz tekrar hoş geldin ama jiyan nasıl cıktı ben hıc hatırlayamıyorum....

Ben onu İmirzalıoğlu ile tanıştıracaktım yaff.....

İnanıtmısın banada siz çook ilginç geliyorsunuz...

Kuzenim saçma bir nedenden dolayı banlandı. Tekrar üye olmaya da tenezzül etmedi açıkçası.
Bir zamanlar foruma çok güzel edebi yazılar ekleyen "Leyl" vardı, o da banlandı. Tüm edebiyatçıların sonu bu sanırım.


İnanırım.

olabilir ne zaman banlandıgını ve kımın banladıgını bilsem direk eleştirirdim....

Bakma tek edebiyatçılar banlanmıyor...

Bende direkten döndüm sonra çizgiye düstüm ama gol olmadım

Sen'de dikkat et

sanki jiyann banlanması hata ile oldu
tekrr normale döndüğüne binaen bi konu okumuştum

Yaklaşık 7 ay oldu kuzenim banlanalı. Yönetim eleştirilmez, ancak yönetim eleştirir.


Evet, her an gidebilirim haberiniz olsun.


Başlı başına bir hataydı bence de.


Dönmemiş ki kuzenim burada yok.

Hocam bir yere gitmeyin, daha ders vereceksin bizlere

gidene dur,
kalana git ,

demeyiz....

Herkes durduğu yerde dursun ve kimse biryere gitmesin lütfen..Hiç sevmem gitmeleri

bunu senmi diyorsun....

Evet..İnsan değişiyor zamanla..Yada öğreniyor diyelim

Yeniden tekrar ediyorum kimse bir yere gitmeye kalkışmasın öyle habersizce gitmek zorundaysada söylesin bana kendimi alıştırayım

Dunya zevklerınden bırıne kapıldım bence cok satmaz benım kı elımde kaldı kardes malum krız

AMA BIR TANESİ VAR Kİ....

AH NE UCUZDUR

AH NE PAHALIDIR...

Krız falan etkılemez onu...