Kısa ve özlü konuşmayı öğrenmek şarttır. Bazen "evet" ve "hayır" kelimesi, disiplinli bir insan olduğumuzu kesinlikle ispatlar.
Karşınızdakine bir defa "evet" deyince, kesinlikle konuyu benimseyip yapacağınızı ifade edersiniz.
Bir defa da "hayır" dedinizse, onun olmayacağını kestirip atmış olursunuz. Uzun söze gerek kalmaz. Hata azalır. Evet ve hayır kelimelerini yerinde ve zamanında, gerektiği sertlik ve kararlılıkla söylemek suretiyle insar; konuşmasında sanatını ve konuşmanın ilim olduğu kadar bir sanat tarafı olduğunu da ortaya koyar.
Bir terbiyeci yazar, bunu şöyle izah etmektedir:
- Vaktiyle bir gazeteciyi bir mağazada çalışan onaltı yaşında bir satıcı kızla konuşurken gördüm. Galiba ona sessizce uygunsuz bir şey söylüyordu. Kız birdenbire "hayır" dedi. Bu hayır'ı tabancadan çıkan kurşun gibi sert ve kesin söylemişti.Öyle ki adam gerildi, sendelendi, "hayır"ı işiten var mı diye çevresindekilere bakındı, sonra durmadan çekip gitti.
Varolsun böyle şahane "hayır" diyebilenler! Kızlarına böyle "hayır" demesini öğretebilen ana babalar sağolsun. Bütün tehlikeleri bertaraf edici bir "hayır" ile "evet"i iyi kullanabilmek işte burada tam bir sanattır. Herkesin böyle sanatkar olacak buluşlarla konuşması, susması, dinlemesi, ana dilini geliştirip kullanması beşeri münasebetlerin iyileşmesi için birinci şarttır.