Hepimiz
Çocuktuk
Çocuğu Baliğ Olmadan Adam Etme Üzerine
1-Her Büyük Küçüktü
Salahaddin önce kucakta taşınan bir bebekti. Çocuk oldu. Nureddin Zengi’nin himayesini
gördü. Kudüs askı beynine nakşedildi. Öğretildi, eğitildi. Kafası Kur’an ve hadislerle dolduruldu.
Sonra büyüdü. Büyük Salahaddin oldu. Kudüs’ü ve gönülleri fethetti. Umuttu, hasret
oldu. O küçükken de Salahaddin idi. Ama kim olduğu büyüyünce anlasıldı.
Muhammed Fatih de küçüktü. Bebekti. Dadıları, hizmetçileri onu babasının gözüne iyi görünmek
için allayıp pulluyorlardı. Bebek olarak doğdu, çocuk olarak bakıldı. Büyüdü. Büyüyünce
Fatih oldu. Açtığını açtı, kapattığını kapattı. O küçükken de Muhammed olarak doğmustu.
Büyümeden kimse onun kimliğini bilemedi.
Çocuklar büyüyor da büyükler diye birileri biliniyor. Büyümüs doğan yok. Doğanlar hep küçük
doğuyor. Küçük diye bir kenara bırakılan öyle küçük kalırken, büyütülen büyüyor ve tarih
yazıyor, adını, sanını gök kubbeye naksediyor. Küçüğü küçük görmek büyüğü bilmemektendir.
İnsanın kendisini bilmemesidir. Herkes, sonradan büyümüş bebeklerdir. Hatta yokken
sonradan yaratılmıslardır. Küçük yok, büyüğün
küçük hali var.
Çocuğu büyük yapmak, ona bakan gözlerin
bakısıyla baslayan bir eğitimdir. Kendi doğurduğunu
küçük görenin verebileceği eğitim,
olusturabileceği örneklik ne olur ki?
Her doğan çocuk FITRAT üzere doğduğuna
göre her çocuk orijinaldir. Kıymet verilmeye,
korunup kollanmaya müstahaktır. Ebeveynin,
eğitimcinin hor gördüğü ya da
gözünde büyüttüğü bir iki çocukluk hatası,
bir duvarın gölgesinde kaldığı için
meyve veremeyen ağaç gibi, çocuğun
adam olmasına engeldir. Ebeveynin, eğitimcinin
bakıslarındaki horlama, kullanabileceği
sopasından daha sindirici ve daha
ezicidir.
Çocukları hangi okula yazdıracağımızdan
önemlisi, çocuğu hangi hocaya talebe yapacağımızdan
daha önemlisi, ona nasıl baktığımızdır.
Biiznillah, ona bakışımız ileride
onun bakış tarzını olusturacaktır.
Ebeveynin çocuğuna derin bakısı da yeterli
olmayabilir. Ebeveyn kadar, yakın ve uzak
çevrenin de çocuk üzerinde kalıcı etkisi söz
konusudur. Çocuğun çevresinde bir nedenle bulunan akrabalar ve diğer sahısların çocuğa yaptıkları
sakalara varıncaya kadar, çocuk muhakkak kontrol altında olmalıdır. Bulasıcı bir hastalığa
karsı gösterilen titizliğin bir benzeri hatta daha da hassası çocuğun kim tarafından nasıl
yönlendirilebileceği üzerinde gösterilmelidir.