dostlar hepimiz çok değişik hayatlar yaşıyoruz ve çok şey öğreniyoruz hayattan. eğer vaktiniz varsa bir cümleyle hayattan ne öğrendiğinizi herkese duyurmanızı isterim.
saygılar

Her şey eninde Sonunda Fanidir ve bir gün son bulacaktır ... Benim için şu anda hayattan almış olduğum en büyük öğreti İslam'dır ..

Hayat bana cok genc yasta kendi ayaklarim ustunde durmasini ogretti ( 18 yasindayim dahaca ) ve daha ogrenecegim ve cekecegim cok cile var ...
Cektiren Allah'ima binlerce kez sukur.
Allah (C.C) din ve imandan saptirmasin.

Hayat Bana sadece nasıl düşüneceğimi öğretti.Düşünmenin zekayı nasıl çalıştırdığını zekamın çalışırken kalbimin nasıl çalışması gerektiğini öğretti.Ve tüm bunların arkasından hayat üstadım oldu Kur'an-ı Kerim i öğrendim.Yolumu gördüm ve gereğini ve gerektiği gibi nasıl yaşanmasını...

ne kadar öğrenirsen o kadar mutsuz olursun...o ayrı mesele.lakin ben yaşamayı ve ölüme hazır olmam gerektiğini öğrendim.onun için hayata dair vereceğim kararların ölüm bilinci üzerine olması sağlıklı varlıklı ve mutlu bir yaşam için gerekli materyalleri kararlılık ve mucadeleyle elde etmem gerektiğini.
topyekün hayattan neler öğrendiğimizi ifade edeceğimizide sanmıyor.
öğrenmek bir varoluş meselesidir..

Yaşamıyorum ki bileyim
Bilmiyorum ki yaşayayım
O'ndan geldim
O'na kurban olayım...

"Hayattan ne öğrendin?" sorusunun cevabı değil belki ama; üstadım Bediüzzaman'ın tabiriyle Küre-i Arz, (Dünya),
• Ahiretin tarlası
• İlâhi isimlere bir ayna.
• Cenab-ı Hakkın geçici bir misafirhanesi,
• Bir zikirhane
• Bir mescid
• İlâhî san’atın bir temaşa yeri
• Bir mesken-i seyyar. (Gezici bir yerleşim yeri)
• İnsan ve hayvanlara bir talim yeri.
• İnsan ve cinnin bir imtihan meydanı
• Samedanî bir kitap
• Birbiri arkasında daim gelen geçen aynalar mecmuası
• Seyyar bir ticaretgâh
• Muvakkat bir seyrangâh. (Geçici bir seyir yeri)
• Her gün dolar boşalır bir misafirhane
• Gelen geçenlerin alış-verişi için yol üstünde kurulmuş bir pazar
• Nakkaş-ı Ezeli’nin, teceddüd eden (devamlı yenilenen) hikmetle yazar-bozar bir defteri
• Beka aleminde gösterilecek olan levhaları yetiştirmeye mahsus bir tezgâh
• Bir zikirhane-i âzam yani, büyük bir zikir yeridir.

hayatı yaşadıkça bu hayattan hiç bişey öğrenmediğimi öğrendim....bazen düşündüğümde yaşam öyle basit geliyorki sanki onu kendi ellerimle değiştirivericekmişim gibi geliyor ..bazende yaşamın ağırlığı altında eziliverecekmişim gibi geliyor...yaşam acaba hangisi diye düşünüyorum ....ağırlığı altında ezileceğim bir unsurmu yoksa hadi canım sende diyebileceğim kadar basit bir unsurmu ....hala bunun kararını verebilmiş değilim...hal böyle olunca hayattan neler öğrendiğimin cevabını vermek gerçekten zorlaşıyor....selametle

Helal olsun ömer faruk ne demek istediğini kopyalayabilirsin bende güzel bir resim eklemek istiyorum....Hayattan öğrendiğim ama öğreneceğim daha çok şeylerimin olduğunu öğrendim yinede düşünüp yazacağım....

Dürüstlüğü, doğruluğu, iyiliği diyorum ama bunlarda da ailemin büyük katkısı var diye düşünüyorum....Sonuçta hayattayız ve hayat bizi öğretecek diyeyim :9

ARZU cum resmi çok beğendim ve kopyaladım ....hakkını helal et olmazsmı

Helal olsun ne demek hepimiz için paylaşım yapıyoruz değil mi? Beğenmen benim için daha güzel teşekkür ederim

1-bir insanı en az 6 ay tanımadan o insan hakkınd iyi yada kötü bir kanıya varma.
2- hayatta mutlaka birşeyin uzmanı ol
3- plansız kesinlikle güne başlama
4- kendini kaptırınca çok kötü sonuçları olan bir zamanda yaşıyorsun.
5- kendini sevdirmeye çalışma, doğal ol. Allah her insanın kendi doğallığına güzellikler yerkeştirmiştir.
6- "her nefis ölümü tadacaktır"
...

şu kısacık hayatın en ufak bir üzüntüye değmediğini, herşeyin gelip geçici olduğunu, üzerimizde ve yaşantımızda bize ait olan herşeyin bize emanet olduğunu ve onlarında hesabının birgün verileceğini öğrendim....bütün bunları öğrendim ama bunları hayatımda uygulamayı bir türlü öğrenemedim....

acı ama kimseye güvenmemeyi öğretti

Hayatın toz pembe olmadıgını ve müslümanın her zaman garip oldugunu ögrendim

hayat nedir ne dedir ki anne
bir oyun bir masal değilmi
kırıldı bak oyuncaklarım
ömrüm bitti sevdam bitti
inan ben hiç büyümedim ki...

benim hiç sapanım olmadı anne
ne kuşlar vurdum ne kimsenin camını kırdım
çok uslu bir çocuk değildim ama
seni hiç kırmadım
hep boynumu kırdım
ben hayatım boyunca bir tek kendimi vurdum
anne!!
.................
Yusuf Hayalıoğlu...

Hayattan öğrendiğim en önemli şey diyebilirim sanırım ÖĞRENECEK ÇOK ŞEY OLDUĞU edebiyat olsun diye değil hakkaten öyle.Öğrenmek istemesen bile bunu onun zorla yaptığını,ANLAMAYA ÇALIŞMANIN YERSİZ OLDUĞUNU,yolun sonu olduğunu.......

hayattan çok şey ögerendim ama bilmedielrimi ayaklarımın altına koysan arşa merdiven olur

ama en iyi ögrendiyim şey kimseye güvenmemeyi ögrendim

Arkadaş meraklısı olmamayı,Arayan adam deil aranan adam olmayı.

Ahir zamanda imanı elinde tutmak kadar zor bişey olmadığını öğrendim...

Hayatın elinde oyuncak değiliz.Hayat oyun.

hayattan öğrendiklerimi yazdığım bir defterim var.ama uzun zamandır yazmıyorum ona.(demek ki artık pek bişey öğrenmiyorum )öğrenmenin sonu yoktur.bende o defterimde yazanlardan birkaçını yazayım buraya:
1.azıcık öfkeyle dahi hareket etme
2.kimseyi dış görünüşüyle yargılama
3.önyargılardan kaçın
4.insanlara güvenme(canciğer olsanda) unutma ki şeytan diye bir varlık yeryüzünde var oldukça kimseye güvenmemelisin
5.bir söz söylemeden ya da bir iş yapmadan önce en az 3 kere düşün
6.erkeklerden uzak dur(maddi manevi)
7.ailene karşı öfkeni yut
8.sevmek zorunda değilsin ama saygıda kusur etme
9.isterse dünyanın en çekilmez insanı olsun sen yine de şeytana uyup gıybetini yapma ve yaptırma
10.sırrını kimseye söyleme
11.bazı şeylerden emin olmadan yargılama,konuşma
12.vereceğin karar dini sınırlar içinde olsun
şimdilik bu kadar.bunların geneli tarafımdan test edilerek sütten ağız yanma hadisesiyle yoğurdu üfleyerek yememe yardımcı olacağını düşündüğüm kurallar.kendime çizdiğim sınırlar diyebilirim.tabii ne kadar uyuyorum orası tartışılır

herşeye kader gözlüğüyle bakıp kendi hayatım dahil çevremdeki insanların kader sonucu yaşadığı süreci düşünmeyi ve teslimiyet göstermek gerektiğini
yaradanın bizi bizden çok sevdiğini ve bizim ufacık aklımızın onun engin ilmini anlamadaki yetersizliğimiz çevresinde başımıza gelen her olayda hayrı aramak gerektiğini öğrendim

eywALLAH...............................gerçi bu yeteri kadar kısa we öz ama



ben hayatta herşeye eywallah demeyi öğrendimm.yani herşey olabilir...

uzgunum ama ben de bunu ogrendim.

sevdiklerin bile olsa, seni üzen insanlardan uzak kalmak gerektiğini öğrendim!..

Ne yaparsak yapalım, kimseyi değiştiremeyeceğimizi öğrendim...

"Hayatının daha güzel olmasını istiyorsan önce kendini değiştir."

kimmiş onlar mübarek,herkeste bir karamsar havadır gidiyor,ne olcak bu halimiz,..

Tanrı gibi yaşayıp kul gibi ölmeyi......



Haşa tanrı olmak demedim...amman amman sakın ha!

Bana ise hayat bildiğim tek şeyin hiçbirşey bilmediğim olduğunu öğretti

İnsanları ne kadar seversen o kadar sevilirsin

İnsanlara ne kadar değer veriyorsan o kadar değerlisin

Saygı göster ki saygı görmeye layık ol

Ve artık nolur Allah ım müslümanlar olarak birbirimize sevgimiz ve güvenimiz geri gelsin...

Hayat bana karamsar olmayı öğretti

yaptıklarından değil de yapmadıklarından pişman olmanın daha kötü olduğunu ve herseyde bir hayır olduğunu

* Hayattan ne öğrendik?


Çocuktuk, habersizdik hayattan, insanlardan; bilgimiz yoktu başımıza geleceklere ilişkin.

Oysa biz en büyük haberle donanımlı gelmiştik, ağlayarak girivermiştik dünya kapısından.
Oysa biz en büyük haberle donanımlı gelmiştik, ağlayarak girivermiştik dünya kapısından.


Büyüdük, neler neler öğrendik. Adam olmayı, dostların, dostlukların birer laf olduğunu, şemsiye kullanmayı, kurulduğumuz arabalarımızla bir su birikintisine hızla girip kağıttan gemileri ezip geçmeyi ve gerçeği bir çamur gibi çocukların suratına sıçratmayı öğrendik.


Neler neler kattık büyüdükçe hayatımıza. Kattığımız her şey bir şeyler çıkardı lâkin hayatımızdan. Para girdi yaşamımıza, dostluk, aile, arkadaşlık, fedakârlık, vefa... çıktı gitti. Şemsiye girdi, rahmet yüklü bir nisan yağmurunun altında iliklerine kadar ıslanmalar gitti. Rahmet değmedi saçlarımıza, ellerimize; rahmet sızamadı delik ayakkabılarımızdan içeri. Rahmet değmemiş yürekten merhamet gitti... Merhamet yürekten kazınmaz, yürekle birlikte kazınır yitirilir ancak.


Yüreğimiz gitti; sevgimiz, çocukluk aşkımız, cesaretimiz gitti. Klima girdi, çifter çifter cam girdi hayatımıza. Soğuk gitti, sıcak gitti hayatımızdan. Penceremizdeki o soğuktan titreyen mini mini kuş da çoktan uçup gitti. Öyle ya, bizim üşümelerimiz gitti

Aslında hayatla aramıza girdi her giren. Camların, hem kör camların ardına düştük. Yağmur damlaları, kar taneleri, güneş ışıkları, çocuk cıvıltıları hep camın öbür tarafına düştü. Neler neler katmışız hayatımıza. Ve kattıklarımızla bir büyümüşüz ki...


Selam ve dua ile ..

Her an herşey olabileceğini öğrendim...

S.A.

Hayat tecrübeleriyle Allah'tan başka dost olmadığını öğretiyor insana. Allah'ın yarattıklarına da yaradandan dolayı güzel bakmayı öğretiyor.

Selam ve dua ile

bir gemiyi karaya çıkartıp çıkartmadığımızın önemli olduğunu verdiğimiz mücadelenin aslında insanların nazarında önemli olmadığını öğrendim.
acıyı ancak çekenin bildiğini
hiç bir şeyi kınamamam gerektiğini kınanan şeylerin mutlaka başa geleceğini
hayatta başarısızlık da başarı da vardır.inişli ve çıkışlı olduğunu.
hiç bir şeye bağlanmamak gerektiğini
ÖĞRENDİM

Çok doğru Mihricancım

Selam ve dua ile

Hayatta ne öğrendim?Çok güzel bir soru herkesin bazen böyle kendini sorgulaması gerekir.Şunu belirtmek isterim
1)hayatta ölüm olduğunu
2)hiç bir şey için insanların kalbinin kırılmaması gerektiğini
3)çok yeni oldu bunun etkilerini ilk defa gördüm yanlış olduğunu ve yapılmaması gerektiğini biliyordum ama annemi hiç bir zaman üzmemem gerektiğini yoksa hiç bir işimin rastgitmeyeceğini

hayattan öğrendiğim'' vefasızlık''.
Ve hiç bir şeyin veya hiç kimsenin vazgeçilmez olmadığı ,her şeyden herkesten vazgeçilir ,herkes unutulmaya ve unutmaya mahkum ,hayattan öğrendiğim acizliğim bir dev sanırdım kendimi hayat bana yerimi öğretti .

1- Allah için sevip ve yine O'nun için buğuz etmeyi...........
2- Kimseyi kınamamayı... (Efendimiz (s.a.v.)'min de söylediği gibi)
3- İnsanoğlulun sınırlı aklıyla sınırsız edepsizlik, hayasızlık ve iğrençlik yapabileceğini öğretti bana.....

İlk olanı İKRA diye başlamanın herşeyi başlatmaya katkı sağladığını ,

Oku yaradan Rabbinin adı ile oku

mucadele etmeyı ogrendım hıc bırseye kolay sahıp olunamayacagını

o kadar güzel yazmışsın ki kardeşim tamamen duygularıma ,düşünceme tercüman oldun

Bana hayat önemli bir sır öğretti Sevmek istediğinde seversin ve vazgeçmek istediğinde vazgeçersin önemli olan herşeye rağmen sevebilmeyi öğrenmek.

Mutlu olmanın üzüntülü olmaktan daha güçlü bir duygu olduğunu öğrendim.

Hayattan bugün birşey öğrendim Asla vazgeçme

Çok şey öğrendim.

En çokta insanların ihtiyaçları olmasa dahi AÇGÖZLÜ olduklarını,Başkasının işini haset ettiğini,Mütavazi ve islami ahlakın artık değersizleştiğini ve tam zıttı olan insanlara itibar edildiğini öğrendim.Daha çok şey öğrendim ama şimdilik rahatsız olduğum bunlar.

Hayat insana Allah'ın bahşettiği ve ruhundan üfleyerek can verdiği bir emanettir. İçinde yaşadığımız dünyada, bir an olsun Allah'tan gafil olmamayı, her hal ve şartta Allah'ın esma ve sıfatlarının tecelli ettiğini, kulun ise bu tecellilere göre hareket etmesi gerektiği (herşey yaradılanın eseridir ve bizler bu eserlere ibret ve merhametle nazar etmeliyiz) , kainata geliş sebebimizin vech-i ahadiyeti seyr olduğunu, bu seyri yapabilmek için de her daim zikretmek gerektiğini bir an dahi akıldan çıkarmadan, masivaya ait fiillerden Allah'a sığınarak hareket etmemiz gerektiğini öğrendim inşallah. Uygulamaya koyma azmindeyim inşallah. Hepimiz bu azimde olalım inşallah.

Selam ve dua ile