Şems-i Tebrizi der ki;
sizin davanızı bilmek isterim, mananızı öğrenmek için,
Mananızı bilmek isterim davanızı öğrenmek için.

Her İnsan kendine bir değer biçer, atfeder ve vehmeder.Sonra kendine biçtiği bu değere şahit arar.
Bu değere şahitlik edenleri sever.
Biçtiği bu değerden bile çok değerli olduğuna şahitlik edenlere ise aşık olur.
Çektiği acıların kaynağı budur.Bu yazıyı okuyan okuyucu yüreğine bakarsa dikkatlice ayan beyan görecektir ki, çektiği en büyük acı, ona hak ettiği değerin başkaları tarafından verilmemesi, bu değer iddiasına şahitlik edilmemesidir.İnsanlar yalancı şahit arar dururlar.Bazen bulurlar, en başlarında sevgi duyarla bazende aşk yaşadıklarını iddia ederler ve sonunda cayır cayır yanar yürekleri.Yalancı şahitlik kısa sürede biter zira.

Kişinin değeri, anlamı kadardır.
Kişinin anlamını onun manası belirler.Mana yoksa anlam olmaz.
Kişinin manası, davası kadardır.Kişi ancak davası kadar mana taşır.
O halde kişi davasını nasıl öğrenebilir.
Kişinin davası ancak derdidir.Derdin neyse davan odur.
Ya derdini dahi bilmeyen ler?
Kişinin derdi en çok konuştuğu şeydir.

Ey iddiacı sen derdin kadar değerlisin.Bırak başkalarınıda GERÇEK derdine bir bak...vesselam.

güzel bir yazı paylaşımından ötürü Allah razı olsun

günümüz durumuna bi nevi bakmış ekseriyetle kendi derdimizle meşguliyetimiz ve hep kendi derdimize deva bulma çabası içerisinde olmamız bize ışık tutan sahabileri ve en başta Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-i e derece örnek aldığımıza bir örnektir..

insanın kendisini yoklamasını sağlayan bir yazı.
paylaşımın için sağol

örnek bir yazi.

düsünmek ve akil almak lazim.

selametle

Çok güzel bir yazı.Paylaşımınız için Allah razı olsun.

Selam ve dua ile

güzel biryazıydı olayı farklı bir yerde ele aldı.ama ben hep farklı baktım hayata.hep ne kadar değerli olduğumuzu düşündüm.sadece benim değil yaratılmışların en değerlisi olduğumu ve herkesten de değer görmek gerektiğini düşündüm ve değer göstermem gerektiğini düşündüm.çünkü tüm sünnetler ayetler insan ilişkilerinin ne derecede naif olduğunu anlatır.ama şurada size katılıyorum kişi kendi değerini kendi belirler ne kadar büyük ve hak olan bir davanız varsa ve beraberinde çabanız olursa (Allah bilsin yeter diğer kullarına sevdirirse) siz değerinizin karşılığını görürsünüz ama basit işlerle uğraşırsanız Allah katında değeriniz olmayacağı gibi insanlar nezdinde de olmaz.kişi beyindir düşüncedir.siz kişinin elini ayağını değil aklını seversiniz.

Mihriciğimin açıklamasına ek olarak diyebilirim ki; kişinin ruhundaki güzellikler de çeker insanı. Öyle değil mi?

Selam ve dua ile

allah razı olsun çok güzel bi paylaşım

davamızı bilmk ve en iyi şekilde korumak o yolda ilerlemek temennisiyle......

Allah razı olsun

<#thank#>

sağolasın tşklr

Başlangıcı ve sonu olmayan Alemlerin Rabbi olan Yüce Allah, yaratılmışlar içinde en değerli olan varlığın İnsan olduğunu Kuranı Kerimde bize bildirir.

İster dumansız ateşten-enerji?- isterse nur dan yaratılmış olsun tüm varlıklar adeta Allahın elinden çıkmış iş iken, İnsana RUHUNDAN ruh üflemiştir.Bu bağlamda İnsan diğer tüm varlıklardan kıymetli,değerli ve biriciktir.

Oysa İnsan Dünyaya bu üstün değer ile gelmiş olmasına rağmen, bu bilgiyi kavrayamaz yahut bu bilgi ondan gizlenir de, ömrünü değer devşirme ve bu vehmettiği değerlere şahit arama peşinde koşmakla geçirir.

Doğumla birlikte ona bahşedilen değeri kişi yanlış tercihleri ile bozar koruyamaz ve sonra sanal, yalan değerler peşinde koşar.

İnsan değerle doğar, ona düşen bu değere sahip çıkıp deforme olmasını engellemek, bozulmasına izin vermemektir.Yoksa olmayan değerini , bu Hayatta elde edeceği olgular ile arttıramaz, çoğaltamaz.

Bu bağlamda Kamil İnsan; didinip çalışarak, olmayan değerleri toplayarak erişilen bir olgunluk değil, bilakis doğuştan var olan üstün değerini bozmayan, bozulmasına izin vermeyen demektir.

Kamil İnsan bir meyve ise; tohum ekilir, filizlenir, güçlenir ağaç olur ve meyve verir.İnsana düşen bu aşamalarda o bitkiyi korumaktır, ilave birşey yapmasına gerek yoktur...vesselam.

Cah kardeşimizin bu mesajlarını formül olarak ele alıp şöyle hayatımızda kulağımıza kadar ulaşan her mesaja bir bakalım. Bakalım ki, neleri söylediler insanlar. Hayatlarında en fazla hangi konuda, hangi cümleyi, hangi kelimeyi kullandılar. Hayatına anlam veren uğraşı neydi. Bu uğraşında dostları kimdi, düşmanları kimdi. Hayatta kimlerle parelel oldu, kimlerle zıt oldu. Hayatta yaptıkları için, uygun zemin, uygun mesaj, uygun zaman, uygun durum konularını ne kadar ayarladı. İyilik adına yaptıklarından iyiler mi yararlandı, kötüler mi? İyilik diye savunduğu değerler, iyilere karşımıydı, kötülere karşımıydı? İyileri savunurken bu savunmadan iyilermi istifade etti, kötüler mi?
Unutmayalım ki, bizler müslümanız ve şeytanın bize yaklaşması imtihan sebebi olduğundan dolayı, şeytanın yaklaşmasından azade değiliz. Müslümanlığımız ve duyarlılığımızdan dolayı şeytanın bize sağ taraftan yanaştığını tahmin edebiliyoruz. Acaba şeytanın sağdan yanaşması konusunda, şeytan bizi, ne zaman, ne kadar, nasıl Allah ile kandırdı, kandırabildi? Hiç düşündük mü?
Kötülükler her zaman kötülükten çıkmaz. Acaba ne zaman iyilikle yola çıkıp bir iyiliğin karşısına dikildik. İyilikle yola çıkıp ne zaman ve nasıl kötülüğe yardımcı olduk ta, iyiliğe zarar verdik.
Savunduğumuz değerlerin sıralasını hiç yaptık mı? Öncelikleri büyüklük derecelerine göre ayarladık mı? Acaba bu ayarlama da yaptığımız yanlışlık hangi büyük değerlerin ihmal edilmesi ve hangi küçük değerlerin öne çıkarılmasına neden oldu?
Öne çıkardığımız iyilikler bizim belirlediğimiz iyiliklerdi yoksa evrensel iyiliklermiydi?

Kardeşlerim

Düşünüyorum da Allah insana engüzel değeri vermiş aslında.
Eşref-i Mahlûk:Şereflendirilmiş insan.
Gelin nedfen eşref-i mahluk demiş tefekkür edip bu topikte düşüncelerimizi Tevhid üzere nakledelim inşallah.Buyurun inşallah.

Selam ve dua ile

Şeytan Allahın emrine itiraz eder iken, HAK , Adalet davasın da idi...

Ve aslında Haklıydı, maddi alem kriteri ile değerlendirildiğinde zira iblis dumansız ateşten (yani bilinçli enerji) bir varlık iken, Adem enerjinin en alt formu olan topraktan var edilmişti.

İblisin bilmediği, Allahın değerlendirme kriteri maddi alem değildi, iblisin göremediği Ademe Üflenen RUH idi.

İNSAN haricindeki tüm mahlukat, Allahın işi sonucu var olmuştur, tabiri caiz ise Allahın işidir tüm mahlukat birtek ve sadece ADEME Ruhundan RUH üflemiştir...

Ademin ve evlatlarının eşrefi mahlukat olmasının sebebi budur...

Maşallah benim kardeşime.Bu kadar öz ve güzel bir izah olabilir.
Allah razı olsun.

Selam ve dua ile

Lütfen memnuniyetinizi Sahibime(1),

Eleştirilerinizi ve yorumlarınızı bana(2) bildiriniz!!!...


1-Allaha
2-Foruma

Kelamı Haktan işittik zaten.Ayrı gayrı görmedik inşallah.

Selam ve dua ile