Zamanla herşey unutulur derler. Dertler, kederler, olaylar ve sevdalar. Acaba bu gerçek bir unutma mı? yoksa aslında unutmuyoruz da alışıyor muyuz bu durumlara? Unutmaya çalıştığımız şeylere alışıp, sıradanlaştırıp belki de önemsizleştirip alışarak unuttuğumuzu mu zannediyoruz?

Unutuyor muyuz? yoksa alışıyor muyuz?

Selamün aleyküm.İnsanın yaratılıştaki fitri hasletlerinden,kainattaki konumu gereği ve yüklendiği vazife gereği hele bir de ahseni takvim çizgisinden uzaklaşmışsa bir nevi mazi kabristanın elemiyle ve istikbal endişesi arasında adeta bir mengenede sıkışmış vaziyette dir.Yoruma açık.Selam ve dua ile....

mazi ve istikbal mengenesinde sıkışmışız evet doğru. ama bu sıkışmadaki yöntem nedir? unutmaya çalışmak mı alışmaya çalışmak mı yoksa sürekli hatırlamaya çalışmak mı?

Selamün aleyküm.Sanırım yukarda konuyla ilgili vurguladıkların hepsinin payı olmakla birlikte unutmanın payı daha çok kanaatindeyim.Neden derseniz?Bakar Suresinin son ayetlerinde ki halk arasında "amenerresulu" diye geçer bu ayetler.Cenab-ı Hakk'ın vurguladığı gibi;"Ya rabbi unuttursak ve hata edersek bizi sorumlu tutma!"diye dua niteliğinde geçmektedir.Vallah'u A'lem.

Selamün Aleyküm,

Aslında önümüze hep iki seçenek koyulur nedense. Peki her ikiside değilse! Yaşanan ne olursa olsun irademizle yada irade dışı sevgi, nefret, acı, özlem, kin, mutluluk vs... neden ya unutmak yada alışmak?
Bir söz vardır çok doğru aslında. ''Unuttum derken hatırlarsın'' diye. Peki onun adı şimdi unutmak mı? Tabiki hayır. Peki ya alışkanlık nedir? Aynı olayı yaşayabilcek konum veya zaman geldiğinde, ''Ya nasıl olsa alışkınım bir kere daha başıma gelebilir, üstesinden gelmiştim gene gelirim'' yada '' Çok acı çekmiştim gene aynı acıya katlanırım''mı? diyelim. Yani demek istediğim alışkanlık tabiri bana göre bu kavram için yanlış bir kullanım. Peki doğru tabir ne? Bilmiyorum ama belki de en uygunu kabullenmek olabilir. Daha da doğrusu TESLİMİYET. Yani; kadere sonsuz bir inançla inanıp, kendisinin haberi olmaksızın bir yaprağın bile düşemeyeceği Allah'a teslim olmak. ''Bir müminin gelecek ve geçmiş kaygısı yoktur'' diye duymuştum. O zaman bize düşen geçmiş ve gelecek hadiselere sınav penceresinden bakmak. Şayet buna da hayır derseniz. Artık ne alışıyoruz, ne de unutuyoruz derim.


Selam ve dua ile...

Her ikiside ,yoksa hayat çekilmez olurdu iyiki alışabiliyor ve unutabiliyorum .
Ama alışkanlıkla unutkanlığın apayrı hasletler olduğunu düşünüyorum ,acı ve sıkıntılar için.
bir yakınını kaybettiğini düşün ,önce ''ben bu acıyla yaşayamam ''diyorsun sonra alışıyorsun yokluğa /yokluğuna sonra da unutuyorsun ,hiç yaşamamış gibi gelebiliyor yüzünü dahi anımsayamıyorsun bu aslında bir lutuf unutmak büyük bir lütuf .

beyin sünger gibidir neyi verirsen onu alır fakat yükleme yaparken bazen gereksiz bilgileride siler bu rabbimin bi nimetidr...gerekli gereksiz çoçukluktan beri yaşadıınız herşein aklınızda kaldıını düşünebilirmisiniz??
insan çıldırma noktasına gelir...

acıları,dertleri,kederleri insan zamanla bilinçaltına iter(buna biz genelleme yaparak unutmak diorz)aslında bnlar unutulmaz sdece bize bnları tekrar hatırlatacak objeler vya olaylar karşımıza çıkana kadar bilinçaltına itilir yani dha önemli ve zaman olarak daha yeni olaylarla change edilir bi nebze...

örnek olarak mesela 4sene önceki sevgilinizin belki suratını hatırlamakta bile zorlanırsınız bu süre zarfı içnde adını anma gerei duymazssınız siz bna unuttum dersiniz fakat günlerden birgün radyoyu açtııınızda beraber dinlediiniz bir şarkı çaldıında o anı(üstünden zaman geçmiş olay)tekrar canlanır tazelenir...unutma yoktur sdece bilinçaltına itme vardır buda bir nimettir..zira hipnoz yoluyla çoçukluunuza inip 3yaşınada babanızla parkta yaşadıınız bir olaı anı anına tüm detayları ile hatırlayabilmeniz bu yüzdendir...

aslında ikisi çünkü ilk önce alışıyorsun alıştıktan bir süre sonrada unutabiliyorsun az önce bir şey okudum bakın cümleye

'zaman alışmayı öğretir unutmayı asla'(beyninin bir köşesinde kjalabiliyor anılar bazen her ne kadar unutmak istesende)

hepiniz çok güzel noktalara değinmişsiniz

Bu cümle çok güzel..

Alışmak ve unutmak...

Unutmak alışmaktan değildir..Unutmak terketmektir bence elveda bile demeden.Gözünün içine bakarak vazgeçmektir bazen..Bazı unutmalar gereklidir,olmazsa olmaz.Unutmazsan yaşanmaz..Ama bazıları da vardır ki unutmayı haketmezler onlar olmasalar da yaşamayı hakederler siz de..

Unutmak alışmak değildir,unutunca hatırlarsın ama alışınca geri dönmezsin..

Selametle..

ne unuturuz nede alısırız.. hayatın baska sorunlarıyla fazlaca meskul olmaya baslarız sadece.. unutmak ve alısmak!! neyi unutur neye alısırız.. konumuz insanmı ozaman is degisir.. kırılan bir vazoyu unuturuz ama sevdigimiz bir insanı asla unutmayız bence.. kalpte yasatırız ölmüs alemini degismis olsa bile..

peygamberimiz unutulurmu, rabbimizi unuturmuyuz , allahı unutursak sonumuz nice olur..

unutmayız hicbirseyi, bencilligimize yenik düsüp nefsimize uymadıgımız sürece.. eger konumuz insansa sadece unutmak ve alısmakta.. insanız hepimiz ve müslüman allah rızası icin sevdiklerini unutabilirmi sanmıyorum.. allah icin sevilen unutulmaz bence, eger allahı unutmazsak... ki allahım korusun bu durumdan..

gözden uzak olan gönülden uzak olur derler, bana göre aciz kalmıs caresiz insan sözleridir bu tip sözler..
peygamberimizi (s.a.v) hic gördümü gözümüz hayır görmedik ama öyle bir severizki hic unuturmuyuz unutabilirmiyiz o mübarek iki cihan sultanı olan rabbimizin habibini..

bencilsek nefsimizin istekleri varsa hep hayatımızda.. elbette unuturuz herseyi.. unutmamak icin savasmak gerkiyor bence.. nefsimizle son nefese kadar savasmak.. bizlerde unutulmayız eger allah rızası icinse hersey..

Aallaha emanet olunuz kardeslerim..

S.A

SANIRIM KİŞİSİNE GÖRE DEĞİŞİYOR KİMİ UNUTUYOR KİMİ ALIŞIYOR BEN KENDİ FİKRİMİ SÖYLERSEM ALIŞIYORUZ UNUTMAK KELİMESİ BİRAZ ZORDUR HAFIZANDAN HİÇ SİLİNMEZ OLAYLAR VARDIR HEP AKLININ BİR KÖŞESİNDEDİR AMA ELDE YAPACAK HİÇ BİŞİ YOKTUR UNUTTUN SANIRSIN AMA ALIŞIRSIN ÇARESİZSEN GİDEN GİTMİŞSE ALIŞIRSIN KAYBEDİLEN HER NE İSE