Yokluktan Varlığa Yaratılış Döngüsü
Fizik bilimi geliştikçe , felsefeler değişti: Newton’un “katı madde teorisi” ,atom altını keşfeden” , “parçacık fiziği” gelişince yıkıldı. “Elektromanyetizma teorileri” gelişince maddenin parçacık değil, enerji dalgalarından ibaret olduğu ortaya çıktı.
“Kuantum teorileri” dalga sürekliliği tezini yıktı. Aslında madde küçük enerji paketçiklerinden yaratılmıştı. “Birleşik alan teorileri “ , maddeyi oluşturan enerji dalgalarının sürekli yokluktan varlığa aktığını gösterdi. Bize hâlâ , maddenin enerjiye , enerjinin de maddeye dönüşebileceği öğretiyorlar…
Maddenin , evrene evren dışında sürekli olarak aktığı, sonrada köpük gibi söndüğü tespit edildi. Işığın güneş tarafından beslenmesi gibi, madde, sınırsın bir alan tarafında sürekli besleniyordu. Gizli kaynağından doğan evren nehri, çağlayanlar hâlinde ahiret okyanusuna akmaktadır…
Otuz yaşında isek, ruhumuz otuz yıllık olabilir; ama sinir hücrelerimizi istisna tutarsak, sürekli yenilenen bedenimiz en fazla bir yıllıktır. Enerji düzeyinde ise vücudumuzun şu andaki maddesinin ömrü bir saniye bile değildir.
Ezelî Hâkim, evreni sayısız “yokluk-varlık” döngüsü içerisinde tazelendirir. Saniyelik, günlük, haftalık , yıllık asırlık döngüler yaşarız. Yıllık döngüde kışın yokluğa baharın varlığa yolculuk yapılır. Tüm döngülerin en derininde en inanılmaz döngü yaşanır: Evreni varlıkta tutan enerji kaynağından sürekli gelen enerjidir. En derindeki yokluktan doğuş hızını hayâl bile edemezsiniz....
Elinizdeki basmakalıbın(klavye) şu anki maddesi bir saniye önce ki maddesi değil. Şu anda gözlerinizden girerek görmenizi sağlayan ışık, bir saniye önceki ışık değildir. Gelen anında gitmiş oluyor; ama gidenin yeri öylesine hızı dolduruluyor ki biz “süreklilik” hissine kapılıyoruz. Varlığın sürekliliği böyle bir şeydir…
Eskiden en küçük yapı taşının atom olduğunu sanırlardı ve bölünmediğine inandıkları için ölümsüz olduğunu savunurlardı. Oysa şimdi maddenin yapı taşlarının nereye kadar bölüneceğini tahmin edemiyoruz. Maddenin yapı taşı artık yok. Ulaşabildiğimiz en küçük yapı olan enerji paketçikleri , yokluktan varlığa sürekli akan enerjinin temelini oluşturuyor.
Evren , gizli bir okyanustan nehirler gibi coşarak varlığa akıyor; varlıkta parlar parlamaz kayboluyor bir başka okyanusa boşalıyor. Yaratılış bir kum saati gibi ve evren bu kum saatini bir kefeden diğerine akış noktası temsil ediyor. Bir gaybdan öteki gabya kafilelerle gönderiliyoruz.
Madde yokluk-varlık arasında aralıksız olarak gidip geliyor; ama, nereden gelip nereye gidiyor? Bilim hâlâ maddenin doğduğu yeri ve geri dönüp yok olduğu boşluk durumun ne olduğunu anlamaya çalışıyor.
Bugün, “Birleşik alan teorileri” tüm evreni tek bir noktada toplayan, (yani uçsuz bucaksız bir kainatı iğne ucu kadar yere koyan bir Yaratıcının kuluyuz.) yokluktan var oluşun ve varlıktan yokluğa dönüşün sürekliliğini işleyen matematik formülleri ile doludur
Maddenin doğduğu kaynağı kimi bilimciler şöyle açıklıyor: “ Nedenselliğin yok olduğu, tesadüf ihtimai sıfır, bilgisi ve kudreti sonsuz, tüm bilgi , kural ve kanunların doğduğu ve kontrol edildiği alan, yüzeyde olacakların doğmadan belirlendiği alan
Kuran şöyle der: Hiçbir şey yoktur ki, hazineleri bizim yanımızda olmasın. Her şeyi belli miktar ile indiririz -Hicr 21-