ALINTI(hammal @ Jul 2 2007, 06:07 PM)

Ispadini yazarmisin Imami Azam ebu Hanefi bunu nerede yazmis ve söylemis.
Meyvedeki ve sebzedeki, bizim bildigimiz Alkol degil Ispatini Avrupali bilim Adamlari yapti.
hic kokmus cürümüslen taze bir olurmu bu nasil aciklama böyle.
Milletde sanar bir bardak Alkol icmek beni sarhos etmedi diye icebilirim.
Kurani Kerimde apacik azida coguda haram oldugunu yazarken.
Imami azam nasil böyle aciklama yaparmis.
Iftira!
Cenab-ı Hak içkiyi yasaklamıştır. Kur’ân-ı Kerim’de şöyle buyurulur: “Ey iman edenler! İçki, kumar, putlar ve fal okları sadece şeytanın işinden birer pisliktirler. Bu pislikten kaçının ki, kurtuluşa eresiniz” (el-Maide, 5/90).
Bu âyette zikredilen “hamr” kelimesi, Ebû Hanîfe ile birçok sahabe ve tabiin bilginlerine göre “üzüm şarabı” anlamındadır. Dil bilginleri de, hamr’ın bu anlamı üzerinde görüş birliği iğindedir.
Kur’ânî anlamda “Her sarhoş edici içki hamr’dır” denilemez. Ebû Hanife ve ayni görüşe olanlara göre, bazı hadislerde “hamr” sözcüğünün kullanılması (bk. Buhârî, Edeb, 80, Ahkâm, 22, Meğazî, 60; Müslim, Eşribe, 73-75; Ebû Dâvud, Eşribe, 5,7) ve hamr’ım buğday, arpa, kuru üzüm veya baldan yapılmış olabileceğinin bildirilmesi (bk. Buhârı, Tefsîru Sûre, 5, Eşribe, 2,5; Müslim, Tefsir, 32,33; Ebu Davud, Eşribe, 1,4), üzüm şarabı dışındaki müskirât için mecaz yoluyla kullanılmıştır. Çünkü, üzümden yapılan şarabın (hamr) dışındaki diğer içkilere arapçada; müselles, bâzuk, musannaf gibi başka adlar verilmiştir (İbn Âbidîn, Reddü’l-Muhtâr, İstanbul, 1984, VI, 448, 449).
Bu duruma göre, üzüm şarabının aynen haram ve necis olduğunda görüş birliği vardır. Kur’an’da ona, şeytanın işinden bir “rics (pislik)” denilmesi, bizzat kendisinin haram olmasından dolayıdır. Ayrıca hamrın haramlığı mütevatir sünnetle de sabittir ve bu konuda icma’ da vardır. İçene had uygulanması için, sarhoşluk verecek kadarını içmek de şart değildir. Onun tek damlası dahi haramdır, içene had uygulanır.
Galîz necâset çeşidinde pis sayıldığından alım-satımının caiz olmadığında da şüphe yoktur.
Ebû Hanîfe ve bazı sahabe ile tabiin bilginlerine göre üzümden başka maddelerden yapılan diğer sarhoşluk veren şeylerin haramlığı ise; sarhoş edici özelliği yüzündendir. Bunların içme dışında başka amaçlarla kullanılması ve alım-satımları caizdir.
İspirtonun yakıt olarak bazı alkol türevlerinin de sanayide temizleyici, parlatıcı; tıpta mikrop öldürücü olarak kullanılması gibi.
Hatta Ebû Hanîfe üzüm şarabı dışındaki müskiratın, sarhoşluk vermeyecek miktarını, fasık ve ehl-i küfre benzeme kastı bulunmaksızın, sırf kuvvet kazanmak amacıyla az bir miktarının içilmesinin caiz olabileceğini söylemiştir. Buna göre, üzüm şarabından üretilmeyen ispirto, bira ve benzeri içkiler, içilemezse de, elbiseye veya bedene sürülmeleri hâlinde bu, namaza engel olmaz (el-Kâsânî, Bedâyiu’s-Sanâyi’, Beyrut, 1394/1974, V, 112,113 vd.; İbnü’l-Hümâm, Fethu’l-Kadîr, Bulak 1318, VIII, 153 vd.; Elmalılı Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’an Dili, İstanbul, 1960, 11 761-763).
Sonuç olarak, günümüz kolonya sanayiinde, üzüm şarabı dışındaki, kamış, patates, bazı ağaçlar, mısır ve benzerleri ile sentetik yollarla elde edilen alkolün içilmesi caiz değildir.
Ancak, Ebû Hanîfe ve ayni görüşte olan İslâm hukukçularına göre, elbiseye ve ya bedene sürülmesi mümkün ve caizdir. Yıkanmadan namaz kılınması hâlinde namaza zarar vermez. Kolonya kullanımının çok yaygın olması yüzünden, bu konuda umûmî belvâ vardır. (bk. “Belvâ-i âmme” maddesi) Kısa sürede buharlaşarak iz bırakmadığı dikkate alınarak Ebû Hanîfe’nin fetvasıyla amel etmek mümkündür. Çoğunluğun görüşüne uyanlar da “takvâ”yı tercih etmiş ve ihtiyata uymuş olurlar.