İnsan yerine ve zamanına göre konuşmasını ve susmasını bilmeli,konuşmasında da susmasında da a şırılılıktan kaçınılmalıdır.Ecdadımız,,Çok söz yalansız,çok para da haramsız olmaz.demiştir.Ayrıca.bilirsen güzel kelam söyle ibret alsınlar bilmezsen sukut eyle adam sansınlar.Ve Allah,insanoğluna bir ağız iki kulak vermiştir.Bunun manası.Bir konuş iki dinle .demektir.gibi sözlerle bizlere yol göstermişlerdir.Konuşmak,insanın başkalarına meramını anlatabilme özelliğidir.C enabı hak bu müstesna özelliği eşref-i mahlukat olan insanoğluna bahşetmiştir.Ademoğlunu diğer yaratılmışlardan ayıran ve ona ayrı bir değer kazandıran konuşma yeteneği,çok üstün meziyettir.Onun için her insan konuşma usül ve uslubunu yerli yerince kullanmalıdır.Konuşma insanın kişiliğini,seviyesini ve seciyesini sergiler.Zaruret miktarı kadar konuşmalı şayet konuşmayı gerektiren bir durum yoksa susmalı.Dile hakim olmak dil sahibini yüceltir.Dili gelişi güzel kullanmak ise sahibini toplum içinde şahsiyetsiz ve seviyesiz kılar.Ecdadımız ne güzel söylemişler,Sukut-u lisan,selamet-i insan.RABBİMİZİN TEVFİK VE İNAYETİYLE.
