Nefs öyle bir denizdir ki, parıltısı insanın gözünü kör eder; öyle ki insan yanıbaşında bulunan cennet nehirlerini göremez.Bu sahte güzelliğe susayan kişi, o denizin suyundan tatmaya kalkar, lakin su tuzludur ve içeni daha da susatır.Gözü ve aklı bu sihirle perdelenen insan olanı biteni kavrayamaz, susuzluğunu geçirmek için bu denizden daha çok su içmek isteyerek denize girer ve içtikçe iyice körleşir.Ta ki nefs denizinde boğulana kadar...