KUSURUNU GÖRMEMEK, O KUSURDAN DAHA BÜYÜK BİR KUSURDUR. VE KUSURUNU İTİRAF ETMEMEK, BÜYÜK BİR NOKSANLIKTIR
Şeytanın mühim bir desisesi, İNSANA KUSURUNU İTİRAF ETTİRMEMEKTİR tâ ki istiğfar ve istiâze yolunu kapasın. Hem nefs-i insaniyenin enâniyetini tahrik edip, tâ ki nefis kendini avukat gibi müdafaa etsin, adeta taksirattan takdis etsin.
EVET, ŞEYTANI DİNLEYEN BİR NEFİS, KUSURUNU GÖRMEK İSTEMEZ. Görse de, yüz tevil ile tevil ettirir. ...nefsine nazar-ı rıza ile baktığı için, ayıbını görmez. Ayıbını görmediği için itiraf etmez, istiğfar etmez, istiâze etmez, şeytana maskara olur. Nefsini itham eden, kusurunu görür. Kusurunu itiraf eden, istiğfar eder. İstiğfar eden, istiâze eder. İstiâze eden, şeytanın şerrinden kurtulur.
KUSURUNU GÖRMEMEK, O KUSURDAN DAHA BÜYÜK BİR KUSURDUR. Ve kusurunu itiraf etmemek, büyük bir noksanlıktır. Ve kusurunu görse, o kusur kusurluktan çıkar. İtiraf etse, affa müstehak olur
On Üçüncü Lem a