Çankaya Belediye Başkanı CHP'li Muzaffer Eryılmaz, belediye bağlı Ahlatlıbel Spor ve Sosyal Tesisleri'nde bedava dağıtıldığı ileri sürülen Cumhuriyet gazetelerini "bazı hayırveser vatandaşların tedarik ettiğini" söylemişti. CHP'li Başkan Eryılmaz, "Hayırsever, tedarik ettikleri Cumhuriyet gazetelerini belediyemiz tesislerine getiriyor, biz de dağıtıyoruz. Maliyeti tamamen onlara ait" şeklinde konuşmuştu.

Ancak Cumhuriyet gazetelerinin bizzat belediye görevlileri ve araçları ile gazetenin Ankara temsilciliğinden alınıp sosyal tesislere getirildiği kara kare görüntülendi. İslami kimlik taşıyan bir gazete dağıtımı bu şekilde yapılsaydı, bizim medya ve basın ortalığı ayağa kaldırır, laiklik elden gidiyor diye epey yaygara yaparlardı. Savcılık o parti hakkında irticaya destekten kapatma davası bile açılabilirdi.

Zaman, Yenişafak, Türkiye ve Vakit gibi gazetelere yıllarca 'aboneleri gerçek değil, bazıları toplu alıp dağıtıyor' diye çamur attıp duran bu gazete, sonunda kendini ele verdi, hemde görüntülenerek. Ele verir talkını, kendin götürür Salkımı. Tıpkı Milliyet'in Petrol Ofisleri'nde bedava dağıtıldığı gibi...

Darbesevrelerin desteklediği , halka taban tabana ters , islam düşmanı, devlet tarafından yaşatılmaya çalışılan , tirajı düşük ama pahalı. Nasıl ayakta kalabildiği anlaşılıyor. Bazılarının iddiasına göre 70.000 tirajın 15.000-20.000'i devletin kütüphanelerine alınıyor. Şimdi belediye tarafından dağıtıldığınıda öğrendik.

Cumhuriyet Gazetesi'ni dağıtmak hayır işiymiş arkadaşlar. Çok güldüm bu tanımlamaya. Acaba Cumhuriyet Gazetesi'ni dağıtmak gibi hayırlı(!) bir iş yapan vatandaşlar, Deniz Feneri ya da Kimse Yok Mu Derneği gibi hayır kuruluşlarına da bağışta bulunuyorlar mıdır? Ne dersiniz?

Prokavatif ve yalan haberler yazan bir gazeteyi dağıtmak hayır ise, fakir fukaranın yiyeceğini, içeceğini, giyeceğini, evini barkını karşılamak nedir, a dostlar?...

Cumhuriyet Gazetesinin nasıl satıldığını sanıyordunuz? Hangi bayinin rafında 1-2'den fazla Cumhuriyet gördünüz? Hangi vatandaşın elinde Cumhuriyet gördünüz. Sol'un elindeki belediyeler ve diğer kuruluşlar halkın parası ile alıyor bu gazeteyi. Adamlar Cumhuriyet tehlikede derken Cumhuriyet Gazetesi'nin tehlikede olduğunu söylemek istiyorlarmış da bizler anlamıyormuşuz demek! Sağolsun CHP'li belediyeler tehlikeyi sezip kurtarma operasyonuna başlamışlar .

Cumhuriyetimizi koruyalım kollayalım, tirajını artıralım!

Günlerdir boşuna basbas bağırmıyorlamış, gerçekten kimse TEHLİKENİN FARKINDA DEĞİLMİŞ.

1-Ülke genelinde 400 binin üzerinde kahvehane bulunurken, kütüphane sayısı ise sadece bin 435...

http://www.yenisafak.com.tr/arsiv/2005/subat/01/dusunce.html


2- Türkiye’de 1.502 halk kütüphanesi bulunmaktadır.

http://www.kutuphaneci.org.tr/web/node.php?id=322

Nasıl oluyorda 15-20 bin tanesi devlet kütüphnaesine alınıyor?

devleti kutsallaştıran,insanı devletin ve bir avuç elit zümrenin kölesi olarak gören bir anlayıştan başka ne beklenir ki.zaten cumhuriyet gazetesi devletin koruması altında olmasaydı şimdi tirajı 5 bin leri ancak görürdü.

kerem cumhuriyetin ne yalan haberini gördün bende nedense 1-2 tane vakit gastesinden fazlasını bi arada göremiyorum tabi onlarda günlükmü yıllanmışmı bilmiyorum

Ne doğrusunu gördüm ki? Yediği tekziplerin sayısını saymaya matematik yetmeyebilir. Körü körüne bağlı olup savunacağına biraz gerçekler üzerinden konuş.

Cumhuriyet: Biz anladık sen de anla

Tehlikenin farkında mısınız?" reklam kampanyası ile Türkiye'de seçime gidilen sürecin tetiklenmesinde önemli rol oynayan Cumhuriyet Gazetesi, ırkçı söylemlere dahi göz yuman "Ulusalcı" çizgiye bel bağlamıştı. Ancak seçimler onlar için büyük hüsranla bitti.

Sonuçlar açıkça dile getirilmese de şaşkınlıkla karşılanıyor. Cumhuriyet yazarları için asıl yıkım AKP'nin kazanması değil, CHP'nin hezimeti ve bir umut diye sarınılan MHP'nin beklentilerin çok altında kalmasıydı.

Sonuçları yorumlayan yazarlardan Hikmet Çetinkaya, bugün yazısının sonunda itiraf gibi bir çağrıda bulundu ve şunları yazdı:

Şimdi ne yapacağız? Ben Cüneyt Arcayürek 'in dün söylediğini yineliyorum:

"Pilavdan dönenin kaşığı kırılsın!" Bu konuda biz de ( Cumhuriyet Gazetesi olarak) kendi özeleştirimizi yapmalıyız. Salt milliyetçilik ya da ulusalcılıkla değil, sol söylemlerle emek-sermaye çelişkisini ortaya koyarak bir yayın politikası izlemeliyiz, Güneydoğu ya da Kürt sorununun sosyal-ekonomik, kültürel boyutunu tartışmalıyız.

Peki Deniz Baykal, Önder Sav ve öteki yöneticiler ne yapacak? İstifa etmelerini bekliyorum...

Hikmet Çetinkaya'nın köşe yazısının tamamı

Alt Kattakiler ve Üst Kattakiler... Alt kattakiler ve üst kattakiler bir olup AKP 'nin zaferine büyük katkıda bulundular... Alt kattakiler büyük kentlerin varoşlarını kuşatan işsizler, yoksullar, lumpenler, kırsal kesimde yaşayan üreticiler, Güneydoğu Anadolu'da şeyh, şıh, ağa baskısıyla yaşayanlar, dinciler, tarikatçılardı...

Ege 'de tütün, pamuk, üzüm, incir üreticileri ABD'nin koyduğu "kota" baskısında inim inim inlerlerken neden oylarını AKP'ye verdiler? Ege kentlerinin pek çoğu Güneydoğu'dan göç almıştı. Varoşlarda onlar yaşıyordu...

Yoksuldular, işsizdiler... İstanbul, Ankara, Adana, Antalya, Mersin... Oralar da aynı fotoğrafı yansıtıyordu...

Üst katta oturanlar kimlerdi?.. Borsadan vurgun vuranlar, rantçılar, son dört-beş yıl içinde köşeyi dönenler, ihalelerden çarpanlar, yeni zenginler, medya patronları, yeşil sermaye, her gece İstanbul'un gece kulüplerinde boy gösteren kendilerine "sosyete" etiketi yapıştıranlar...

Alt kattakilerle üst kattakiler, arada gelir dağılımında büyük bir uçurum olmasına karşın oylarını AKP'ye verdiler... İşsizler, yoksullar, dar gelirliler, müteahhitler, ihalelerden çarpanlar, sanayiciler, işadamları....

Bu işbirliği demokrasi ve özgürlükler adına mı oldu, yoksa Abdullah Gül 'ün Cumhurbaşkanı seçilememesi nedeniyle mi? Yüzde 35 'le 2002'de iktidara gelen parti oyunu, nasıl olur da yüzde 46' ya çıkarırdı?

Televizyon ekranlarında Soros çocukları, dönekler zaferin tadını çıkarırken saptamayı şöyle yaptılar:
"Seçim sonuçları milletin muhtırasıdır!" AKP, yüzde 46 'lık oy yüzdesini tek başına almadı. Alt kattakiler, üst kattakiler, Soros çocukları, dönekler, dinciler, tarikat şeyleri , ABD ve AB'nin katkısıyla gerçekleştirildi.

Zafer laik, demokratik Cumhuriyetin altını oyanlarındır...

Sorulması gereken bir soru var: "Türkiye bugünlere nasıl geldi?" Tamam AKP yüzde 46 oy aldı ve tek başına iktidar oldu... 2002 seçimlerinde AKP yine tek başına iktidar olmuş, ancak Meclis'e sadece CHP girmişti...

22 Temmuz seçimlerinin sonucuna baktığımızda bu kez AKP, CHP, MHP ve DTP destekli sanırım 24 bağımsız girdi Meclis'e... CHP, 2002 seçimlerine göre oylarını yüzde iki yükseltti 22 Temmuz seçimlerinde... Peki CHP'liler, seçim süresince " Biz iktidar olacağız" dediler mi? Hayır demediler!..

Seçim süreci içinde Ege ve Akdeniz 'de CHP örgütlerinin seçimlere hiç asılmadığını , bir iktidar yarışı içinde olmadığını gördüm... AKP ve MHP 'liler harıl harıl çalışırken, CHP'nin 60 yaş ve üzerindeki göbekli ve yorgun adaylarının , örgütlerin çalışmadığına tanık oldum... cHP'nin üst düzey yöneticilerine bir bakalım...

Deniz Baykal ve arkadaşlarıyla 2002 seçimlerinde yüzde 18 alan CHP , 22 Temmuz'da 20'ye ulaşabildi... cHP'nin üst yönetimi yorgundu, Türkiye'nin sorunlarını algılamakta zorluk çekiyordu, il ve ilçe örgütleri isteksizdi... İstanbul, Ankara ve İzmir gibi kentlerdeki milletvekili listelerine bir bakın isterseniz....

Ad vermeme hiç gerek yok!.. Çoğunluğu 60 ve 70 yaş üzerinde... Genç adaylar ise birkaç kişi. Çoğu seçilecek sırada değildi... ABD'nin ve AB'nin Türkiye'ye biçtiği "Ilımlı İslam Modeli" artık bu süreçte yaşama geçecektir...

Bilmem ABD' nin, Avrupa'nın etkin gazetelerinin manşetlerine baktınız mı? "Laiklere tokat!" ABD ve Avrupa medyası , AKP'nin zaferini böyle kutladı...

Ya bizimkiler... Onlardan hiç farkı yoktu!.. Şimdi ne yapacağız? Ben Cüneyt Arcayürek 'in dün söylediğini yineliyorum: "Pilavdan dönenin kaşığı kırılsın!" Bu konuda biz de ( Cumhuriyet Gazetesi olarak) kendi özeleştirimizi yapmalıyız. Salt milliyetçilik ya da ulusalcılıkla değil, sol söylemlerle emek-sermaye çelişkisini ortaya koyarak bir yayın politikası izlemeliyiz, Güneydoğu ya da Kürt sorununun sosyal-ekonomik, kültürel boyutunu tartışmalıyız.

Peki Deniz Baykal, Önder Sav ve öteki yöneticiler ne yapacak? İstifa etmelerini bekliyorum...


hikmet çetinkaya cumhuriyet yazarı