padişah sürekli ormanda ava çıkarmış. tabi vezirini de beraber götürürmüş.
yine bir gün padişah ve veziri ava çıkmışlar. derken padişah bir keklik görmüş ve tam avlarken ateşi geri tepmiş ve bir parmağı kopmuş.padişah acı içinde çare ararken veziri "üzülmeyin padişahım herşeyde bir hayır vardır" demiş. padişah buna çok sinirlenmiş ve hemen onu zındana atmış. aradan yıllar geçmiş padişah her zamanki gibi ava çıkmış tekrar yeni veziriyle birlikte.
gittikleri uzak bir ormanmış. kısa bir süre sonra çevrelerini vahşi bir kable sarıvermiş ve hepsini esir almışlar. canlı canlı pişireceklermiş. sıratam padişa gelmiş bakmışlar bir parmağı yok. onu öldürmekten vazgeçmişler inanışlarında eksik uzuvluları öldürek yasakmış. padişah çok sevinmiş ve memleketine dönmüş. ve aklında vezirinin sözü gelmiş.hata yaptığını anlamış ve vezirini serbest bırakarak yanına çağırmış. kendisinden özür dilemiş. onca yılı zındanda geçirdi diye.
vezir " önemli deil padişahım ben üzülmüyorum herşeyde bir hayır vardır" demiş.
padişah bu defa terar sinirlenmiş. "onca yılın zindanda geçti bunun ne hayrı olacak demiş"
vezir "herşeyde bir hayır vardır sultanım. eğer beni zindana atmasaydınız sizinlberaber bende tekrar ava gelevektm ve benim eksik bir uzvum yok. dolayısyla beni öldüreceklerdi" demiş
selam ve dua ile...
padişah geçte olsa bu sözün sırrına ulaşmış